Neo-Hellene Poets an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018

Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018

Poems by Odysseus Elytis

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ

ΤΑ ΠΑΘΗ

ΙΙ

      Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

το σπίτι στις αμμουδιές του Ομήρου.

      Μονάχη η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου.

Εκεί σπάροι και πέρκες

      ανεμόδαρτα ρήματα

ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια

       όσα είδα στα σπλάχνα μου ν’ ανάβουνε

σφουγγάρια, μέδουσες

       με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων

όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη.

       Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα μαύρα ρίγη.

Εκεί ρόδια, κυδώνια

       θεοί μελαχρινοί, θείοι κι εξάδερφοι

το λάδι αδειάζοντας μες στα πελώρια κιούπια

       και πνοές από τη ρεματιά ευωδιάζοντας

λυγαριά και σχίνο

       σπάρτο και πιπερόριζα

με τα πρώτα πιπίσματα των σπίνων

       ψαλμωδίες γλυκές με τα πρώτα Δόξα Σοι.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα Δόξα Σοι.

        Εκεί δάφνες και βάγια

θυμιατό και λιβάνισμα

       τις πάλες ευλογώντας και τα καριοφίλια.

Στο χώμα το στρωμένο με τ’ αμπελομάντιλα

        κνίσες, τσουγκρίσματα

και Χριστός Ανέστη

        με τα πρώτα σμπάρα των Ελλήνων.

Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του Ύμνου.

        Μονάχη έγνοια  η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του Ύμνου.

AXION ESTI — THE PASSION

B

         They gave me the language of the Hellenes;

a humble house on the shores of Homer.

         My only concern my language on the shores of Homer.

Two-branded breams there and perches

         wind blasted verbs

green currents mixed with the azure

         which I saw aflame in my viscera

sponges, jellyfish

         with the first words of the Sirens

rosy shells with the first black shivers.

         My only concern my language with the first black shivers.

Pomegranates there, quinces

         gods with dark complexion, uncles and cousins

pouring olive oil in the huge storage jars

         and fragrance from the ravine sweet smelling

osier and bulrush

         broom and ginger root

with the first chirping of the finches,

         sweet psalmodies with the very first Glory to You.

My only concern my language, with the very first Glory to You.

         Laurels there and palm branches

censer and incense burning

         blessing the sabers and the muzzle-loaders.

On the ground spread with vine leaves

         smell of burnt meat, eggs cracking

and Christ is Risen

         with the first firings of the Hellenes.

Secret loves with the first words of the Hymn.

         My only concern my language, with the first words of the Hymn.

Titos Patrikios-Selected Poems

TITOS PATRIKIOS, Selected Poems

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ//END OF SUMMER

V

Θα `θελα να μιλήσω μια φορά

λευτερωμένος από σκοπιμότητα κι αυτοδεσμεύσεις

να σου `λεγα —

μα από τα λόγια μου κρατάς μονάχα τη φωνή μου

κι απ’ τη φωνή μου μονάχα τα χείλια μου

δε βλέπεις το δρόμο που ξεκινά πριν από μας

που συνεχίζεται πέρα από μας…

Μάταιο να σου υποβάλλω ιδέες

όταν ακόμα τα κορμιά μας

έχουνε τη δική τους λογική.

V

I’d like to talk to you when I’m freed from

all self-restrictions and expedience,

to tell you —

but from my words you only keep the voice

from my voice only my lips

you don’t see the path that began before us

and continues after us…

it’s useless to give ideas

when our bodies still

have their own logic.

ΦΟΙΝΙΚΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ – ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΠATH

ΕΛΛΑΣ

1Κατά τη Γλωσσολογία ως “αλφάβητο” ορίζεται το «σύνολο συμβόλων με ορισμένη σειρά και τάξη, που χρησιμεύουν για να αποδίδονται οι στοιχειώδεις φθόγγοι μιας γλώσσας, με τον περιορισμό ο κάθε φθόγγος ν’ αντιστοιχεί σ’ ένα μόνο σύμβολο και αντίστροφα». Στην αλφαβητική γραφή επομένως (δηλαδή τη γραφή των λαών της Ευρώπης, της Αμερικής, της Αυστραλίας αλλά και άλλων περιοχών του πλανήτη) κάθε γράμμα αποδίδει ένα στοιχειώδη ήχο.

View original post 2,336 more words

Philosophy [CLXXXV] Kierkegaard and the crisis of religion…

for much deliberation

Today’s notes briefly return to existentialism with Kierkegaard’s view on religion, you can read them here at ‘philosophy indefinitely‘: https://philosophyindefinitely.wordpress.com/2021/07/26/kierkegaard-and-the-crisis-of-religion/

View original post

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Στη μητρόπολη

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Στη μητρόπολη

Η ξενάγηση περιλαμβάνει τα μουσεία:
τέχνης, τεχνολογίας, φυσικής ιστορίας,
βοτανικό κήπο, τους θησαυρούς του δημαρχείου
και το εμπορικό κέντρο με τα υψηλότερα
κτήρια στον κόσμο.

Αν ακυρώσουμε τη συμμετοχή
υπάρχει ιδέα να έχουμε
χιλιάδες εντυπώσεις
γυρίζοντας ελεύθερα στους δρόμους,
αλλάζοντας χωρίς πρόγραμμα τους σταθμούς
στον υπόγειο.

Η ακτινοβολία της πόλης είναι τεράστια,
μπαίνει από τα παράθυρα, κυλάει
γύρω από τους καθρέφτες,
δικαιολογεί τη σαρωτή εξάπλωση
των επιχειρήσεων,
δημιουργεί καινούριες εκπλήξεις
ή επινοήσεις,
αγορές, χρηματιστήρια, πολιτικά γεγονότα∙
όμως πιο πολύ σου φωτίζει το πρόσωπο
καθώς σφίγγεις την υπέροχα λεπτή σου μέση
που στρογγυλεύει τους γοφούς
και τονίζει το στήθος.

Έτσι εκθαμβωτική σε περιγράφει
στις αίθουσες αναμονής.
Όταν απομακρύνεσαι, όταν χάνεσαι
στους απέραντους δρόμους,
ανεβαίνεις ομορφότερη, έτοιμη να καταστρέψεις
μ’ ένα σου βλέμμα
εκείνα τα σχέδια συμμετοχών
ξεναγήσεων και θεαμάτων.

Από τη συλλογή Ανοικτή γραμμή (1984) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία)

View original post 3 more words