Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume I

YANNIS RITSOS-Poems, Selected Books, Volume I

ΘΥΡΩΡΕΙΟ/CARETAKER’S DESK

ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Κοιτάζει πάλι, παρατηρεί, διακρίνει

μέσα σε μιαν απόσταση χωρίς καθόλου νόημα,

μες στη διάρκεια που πια δεν ταπεινώνει,

τους σβόλους ναφθαλίνης στη χαρτοσακκούλα,

τα ξερά κληματόφυλλα στον τρύπιο κουβά,

το ποδήλατο στ’ αντικρυνό πεζοδρόμιο.

                                                    Άξαφνα

ακούει το χτύπημα πίσω απ’ τον τοίχο,

το ίδιο εκείνο, συνθηματικό, καταμόναχο,

το βαθύτερο χτύπημα. Αισθάνεται αθώος

πούχει ξεχάσει τους νεκρούς.

                                        Τις νύχτες τώρα 

δε χρησιμοποιεί ωτασπίδες, τις έχει αφημένες

μες σρο συρτάρι του μαζί με τα παράσημα του

και με την πιο αποτυχημένη τελευταία του προσωπίδα.

Μονάχα που δεν ξέρει αν είναι η τελευταία.

Resurrection

He looks again observes discerns

through a distance that has no meaning at all

through endurance that doesn’t humiliate anymore

the moth balls in the paper bag

the dry grape leaves in the leaky pail

the bicycle on the opposite sidewalk

Suddenly

he hears the knock behind the wall

that same one coded totally alone

the deeper knock He feels like an innocent

who forgot the dead

At night he doesn’t

use earplugs anymore – he’s left them

in the drawer along with his medals

and with his last most unsuccessful mask

Only he doesn’t know this is the last one

Tasos Livaditis-Selected Poems

ΜΕΓΑΛΟΙ βάρβαροι δρόμοι, στις αυλές έσφαζαν τ’ άκακα ζώα,

πίσω απ’ τις κολόνες οι δανειστές κοίταζαν χαιρέκακα την πόλη,

έμποροι και πλανόδιοι μάντεις, πάντα κακών, και γυναικόπαιδα

       μαύρα στην αγορά

την ώρα που μες στο κύπελλο, που σήκωνε ο συνεπαρμένος να πιεί

      έπεφτε άξαφνα

το κλειδί της βασιλείας.

LONG barbarous roads; in the backyards they slaughtered

the harmless animals; behind the columns lenders gazed the city

spitefully; merchants and travelling seers always of bad omens

     and black women and children in the agora

at the hour when inside the cup that the enraptured raised to

    drink, suddenly the key of kingdom fell.

Άφησσος: Ένα παραθαλάσσιο χωριό σε μια καταπράσινη πλαγιά του βουνού των Κενταύρων

ΕΛΛΑΣ

Το Πήλιο είναι από εκείνα τα μέρη της Ελλάδας που έχουν το προνόμιο να συνδυάζουν άριστα την υπέροχη φύση του βουνού με την ξεχωριστή αύρα και αλμύρα της θάλασσας, καθιστώντας τον έτσι έναν προορισμό στην κυριολεξία παντός καιρού. Ένα από τα χωριά που διαθέτουν όλο το παραπάνω «πακέτο» και ατενίζει την απεραντοσύνη της θάλασσας από τις κατάφυτες πλαγιές του βουνού των Κενταύρων είναι και η Άφησσος.

View original post 258 more words

Daily Dose of Bhagwad Gita

Be Inspired..!!

Quotes on Gita :‘If one reads Bhagavad-Gita very sincerely and with all seriousness, then by the grace of the Lord the reactions of his past misdeeds will not act upon him’Lord Shiva to Parvatidevi, Gita-Mahatmya.

No other philosophical or religious work reveals ,in such a lucid and profound way, the nature of consciousness, the self, the universe and the Supreme. I will shall read (Youtube Link Attached) and write Gita verses from the book “Bhagvan-Gita As It Is” by Swami Prabhupada everyday.

Chapter 2 – Text 71

Chapter 2 – Contents of the Gita Summarised

Text 71 – A person who has given up all desires for sense gratification, who lives free from desires, who has given up all sense of proprietorship and is devoid of false ego – he alone can attain real peace.

Purport – To become desireless means not to desire anything for sense gratification…

View original post 254 more words

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Το φυλάκιο

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Το φυλάκιο

Ο εραστής της ήταν σημαίνον πρόσωπο
κι υπήρχε φυλάκιο με αστυνομικούς
στο σπίτι του για ασφάλεια.
Όποτε τον επισκεπτόταν, διέκρινε πίσω απ’ το τζάμι
να λάμπουν οι στολές και τα νεανικά τους πρόσωπα.
Σύμφωνα με τους τύπους
δήλωνε το όνομά της στον επικεφαλής,
και μετά άνοιγε η πόρτα για τα ενδότερα.

Ακολουθούσε άνετα ένα δίωρο,
ύστερα κατέβαιναν στην παραλία.
Ήταν μια μικρή δοκιμασία
μετά τον έρωτα, να περάσουν
μπροστά απ’ τους φρουρούς με άψογο τρόπο.

Με τον καιρό το φυλάκιο έγινε σημείο αναφοράς.
Από εκεί άνοιγε η πόρτα, κι όπως πάντα ο φρουρός
–συνήθως κουρασμένος απ’ την βάρδια–
έλεγε καληνύχτα στους εραστές που έφευγαν στην παραλία.

Από τη συλλογή Θείο κορμί (1994) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλεξάνδρα Μπακονίκα

View original post