Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

YANNIS RITSOS-Poems, Selected Books, Volume ΙI



Πρέπει, λοιπόν, να συνηθίσεις.έλεγε,

να βρίσκεις πάντα δικαιολογητικά

να μην αρνιέσαι τίποτα. Η άρνηση σου

θάτανε, πριν απ’ όλα, του εαυτού σου αναίρεση.

Κ’ είναι πολύ αυστηροί σε κάθε σφάλμα σου.

Υποψιάζονται και την επιδοκιμασία ακόμη.

Ακόμη και τον ενθουσιασμό και τη γαλήνη σου.

Λοιπόν, τί πρέπει; Α, ναί, να πιάνουμε, είπε,

όσο γίνεται λιγώτερο χώρο. Μα πάλι,

η μετριοπάθεια τους φαίνεται σα μυστικότητα

κάποια συνωμοσία διαβλέπουν στο ρεμβασμό του απογεύματος,

όταν χαμογελάς σ’ ένα άστρο που σου απόμεινε πιστό,

όταν στέκεις ορθός πίσω από κάποια θύμηση ή πίσω

απ’ αυτή την καρέκλα, όπου λίγο πριν καθότανε η αγάπη

και χαιδεύεις τη ράχη της καρέκλας. Τί να κάνουμε; Είπε,

και σκέπασε το πρόσωπο του ολόκληρο με μιαν εφημερίδα.


Therefore, you have to get used to it, he was saying,

to always find new excuses

not to deny anything. Your denial

would be, first of all, denial of yourself,

and they’re very careful with your mistakes.

They even suspect your approval

and your enthusiasm or your serenity.

Then, what could we do? He asked, ah, yes,

we’ll occupy the least possible space. Then, again,

they see our moderation as secrecy,

they find some conspiracy in the afternoon reverie,

when you smile at a star that believes in you

when you stand firm behind a certain memory or

this chair, where love was sitting moments ago,

and you caress the back of the chair. What could

we do, he said, and hid his whole face behind

the newspaper.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s