George Seferis-Collected Poems

GEORGE SEFERIS-COLLECTED POEMS

ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙ//SUMMER SOLSTICE

VIII

Τ’ άσπρο χαρτί σκληρός καθρέφτης

επιστρέφει μόνο εκείνο που ήσουν.

Τ’ άσπρο χαρτί μιλα με τη φωνή σου

τη δική σου φωνή

όχι εκείνη που σ’ αρέσει,

μουσική σου είναι η ζωή

αυτή που σπατάλισες.

Μπορεί να την ξανακερδίσεις αν το θέλεις

αν καρφωθείς σε τούτο τ’ αδιάφορο πράγμα

που σε ρίχνει πίσω

εκεί που ξεκίνησες.

Ταξίδεψες, είδες πολλά φεγγάρια πολλούς ήλιους

άγγιξες νεκρούς και ζωντανούς

ένιωσες τον πόνο του παλικαριού

και το βογκητό τηε γυναίκας

την πίκρα του άγουρου παιδιού —

ό,τι ένιωσες σωριάζεται ανυπόστατο

αν δεν εμπιστευτείς τούτο το κενό.

Ίσως να βρεις εκεί ό,τι νόμισες χαμένο,

τη βλάστηση της νιότης, το δίκαιο καταποντισμό

          της ηλικίας.

Ζωή σου είναι ό,τι έδωσες

τούτο το κενό είναι ό,τι έδωσες

το άσπρο χαρτί.

8

The white sheet of paper, harsh mirror

gives you back only what you were.

The white sheet of paper speaks with your voice,

your own voice

not the one you like to have;

your music is the life

you wasted.

Perhaps you can regain it, if you want

if you focus on this insignificant thing

that throws you back

to where you started.

You traveled, you saw many moons, many suns

you touched dead and alive,

you felt the young man’s pain

and the moan of the woman

the bitterness of the boy—

everything you’ve felt falls into nothing

if you don’t rely on this void.

Perhaps you’ll find there what you thought was lost;

the stamina of youth, the justified waste of age.

Your life is everything you gave

this void is what you gave

the white sheet of paper.

Από το μέλλον του κόσμου

Στρατής Φάβρος - Strates Fabbros

Ελεγεία στην απόφαση της αρετής

Στη Μαρία Μπούχλη

Είναι που βρισκόμαστε σαν αερικά
μόνο με τη σκέψη και λόγια ηλεκτρικά
στο περιθώριο της ζωής που χυμάει σαν ύαινα
κι όλο σε βρίσκει αδύναμο με τη συγκατάνευση στα χείλη

κι όταν μετά πέφταν οι αυταπάτες κι η φτώχεια
καθόριζε πέρα για πέρα κάθε πράξη
τότε ξανά σηκώνεσαι με αρετή και βούληση
να στέκεις της αλήθειας που είναι
η παραδοχή της ανθρωπιάς σου

View original post

Κέρκυρα: Περιήγηση στην εξοχική κατοικία του Ιωάννη Καποδίστρια

ΕΛΛΑΣ

Photo: Νίκος Πηλός

ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΝΑ ΡΟΚΟΥ

Κουκούλι. Ως τέτοιο θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς το κιόσκι στο αίθριο café του καταπράσινου κτήματος Κουκουρίτσα στην Κέρκυρα, που στο τοπικό ιδίωμα σημαίνει «κορυφή του λόφου», εκεί που ο Ιωάννης Καποδίστριας πέρασε μέρος των νεανικών του χρόνων στην εξοχική κατοικία της οικογένειάς του.


View original post 815 more words

Στέλιος Δόδης, Ημιτελής

To Koskino

Άνθρωπος των χιλίων “ναι”
που “όχι” ποτέ δεν είπε
παρά μόνο στον εαυτό του

Άνθρωπος ζωής ημιτελής
και αμελητέας επιρροής
Άνθρωπος αλλογενής που όλα
πίσω τ’ άφησε μα και στην μέση

Μποέμ και οκνηρός
που ‘χει τον πήχη χαμηλά
Άνθρωπος που ζει κρυφά
στην άρρητη του σκέψη
Ζωή κρυφή η πρόστυχη του τέρψη

Άνθρωπος σθεναρός
σε κάθε μοναξιάς εφόρμηση
Φέρελπις στην πιο σκοτεινή στιγμή
Μα την ψυχή του φθείρει
σε κάθε κρίση ασήμαντη και ευτελή

Άνθρωπος που στα χίλια του ελαττώματα
και δύο καλά, ισορροπεί
και την ζωή σιγά σιγά θέλει να αλλάζει

Γεννημένος λέει σε λάθος εποχή
Όμως πολλά λέει.. και πολλές φορές κουράζει..

View original post