Red in Black, by Manolis Aligizakis

ΑΓΚΥΡΑ

Παλιό σκουριασμένο σκαρί

στο πλάϊ γερμένο

αγκυροβολημένο

μια ζωή ολόκληρη στο τέλμα

αμετακίνητης άγκυρας,

η βόλεψή σου,

μ’ όνειρα για ταξίδια

που δεν έκανες

μα σήμερα να κόψεις

το δεσμό σου αποφάσισες

κι αμίλητος σέρνεις τ’ αρθριτικά

πόδια σου στην ανηφοριά

βήμα το βήμα

στιγμή με τη στιγμή

το ακατόρθωτο να κατορθώσεις

και σαν φτάνεις στην άκρη

του αβυσσαλέου γκρεμού

μια βαθειά ανάσα παίρνεις

και στο κενό αφήνεσαι

τελευταία και μόνη πράξη λευτεριάς

πουλί που ποτέ δεν ήσουν

ξάφνου γίνεσαι

στην ανωνυμία του θανάτου

ANCHOR

Old ravaged hull

leaning on its side

all your life

anchored in the swamp

your static phenomenon

with thoughts of long voyages

that you never took

though today you decide to sever

your ties with the bog

and silently you lead

your arthritic joins uphill

step by step

moment by moment

to achieve the unachievable

when you reach the edge

of the abysmal precipice

you let yourself fall in the void

your last act of freedom

a bird that you weren’t

suddenly you become

in the anonymity of death

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s