Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

Exercises (1950-1960)


Είχε ξαπλώσει μες στη γνώση του, στη λύπη του, στη δόξα του

σαν σε μια αρχαία σαρκοφάγο. Εμείς τον παραστέκαμε και πάλι

με την  αφοσίωση μας ή φθόνο μας, αδιάφορο, τον


Ένας μας μια στιγμή έσκυψε πάνω του,

καθώς αυτός χαμογελούσε με κλεισμένα μάτια

σ’ ένα δικό του φως, τυραννικό κι απόρρητο

κ’ είπε: «Συ που μας δίδαξες να μην ξεχνούμε, εσύ μας ξέχασες,

λοιπόν θα σε ξεχάσουμε κι εμείς.» Και τότε, εκείνος

έβγαλε το δεξί μαρμαρωμένο πόδι του απ’ το μάρμαρο

σα να πατούσε στον αναβατήρα ενός αλόγου

κ’ εχάθη καβαλλάρης μες στο φως. Μα εμείς δεν κλάψαμε —

ξέραμε πως γυρνούσε πάλι ανάμεσα μας απ’ τον άλλο δρόμο,

ίσως λιγώτερο μεγάλος κ’ ίσως πιότερο δικός μας.


He was immersed in his knowledge, his sorrow, his glory

like being in an ancient sarcophagus. We all stood by him

with our dedication or our envy — irrelevant —

          we stood by him.

One of us leaned over him at some time,

as he was smiling with closed eyes

in a light of his own, tyrannizing and secret, and said:

you, who taught us not to forget, you forgot of us;

therefore we shall forget of you too. And then, him,

took his right, dead leg out of the casket

as if he was stepping on the stirrups of a horse and

he vanished riding the light. We didn’t cry at all —

we knew that he would return to us again from a different

road, perhaps less great and perhaps more ours.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s