Titos Patrikios-Selected Poems




Έφερε βιαστικά το χέρι του στο πρόσωπο

μα μόλις τα δάχτυλα του άγγιξαν τη φτυσιά

σταμάτησε. Δε θέλησε να τη σκουπίσει.

Την έσπρωξε πιο βαθιά ώσπου να φάει τις σάρκες

φτάνοντας ως τις ρίζες των δοντιών, τα κόκκαλα, τη γλώσσα.

Από την τρύπα που άνοιξε, ανάσανε

μ’ έναν καινούργιο τρόπο.

Κι υψώνοντας λιγάκι το κορμί του συνέχισε το δρόμο του.


He brought his hand on his face hastily

just as his fingers touched the spit

he stopped; he didn’t want to wipe it.

He pushed it into his face, to go deep and eat

the flesh, reaching his teeth, bones, tongue.

He breathed in a new way through

the hole he opened

and raising his body a bit he continued

his walk.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s