Βασίλης Κουντζάκης, Τέσσερα ποιήματα

To Koskino

Χάνομαι ένα Σάββατο
στο κέντρο της πόλης
την ώρα που αφηρημένα κατεβαίνουν
τα ρολά των μαγαζιών
κι επικρατεί μια περίεργη βοή
την ώρα που τα παπούτσια σου
με χάρη ακουμπούν
τις πλάκες του πεζοδρομίου
στο γυρισμό για το σπίτι

*

Βροχή
το σύμπαν συνωμοτεί
και συνοδεύει
τη συναισθηματική μου
μυσταγωγία
έκρηξη
μελαγχολία
αναίτια αίσθηση απουσίας
κύκλοι ομόκεντροι
παράλληλες διαδρομές

*Από τη συλλογή «Δίχως όνομα», Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 2015.

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ

Σε ποιον αστερισμό βρίσκεσαι σήμερα;
Σε ποια μονόπρακτα εντυπώσεων κατοικείς;
Προς τα πού πνέει η ήτα;

Η νύχτα πυκνώνει,
μέσα σε ταπεινώσεις, πλιάτσικα χρόνου
και παθολογίες σε πρώτο πρόσωπο.

ΣΙΩΠΗ

Στο χείλος της καταιγίδας
στις μάχες των ματιών
όλα έχουν ειπωθεί

δεσπόζει η σιωπή
και το σώμα έκθετο
στο ξημέρωμα μιας οικειότητας
σαν φωνή γονιού
ή παλιού φίλου
σε μεσημεριανό όνειρο

*Από τη συλλογή «Το απέναντι κάθισμα», Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 2020.

View original post

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s