Titos Patrikios-Selected Poems




Εδώ στη μέση της πλατείας έξαλλος θα κραυγάζω.

Θα ξεσκεπάζω μρπος στα μάτια σας

τα πράγματα που τάχατε δεν ξέρετε,

θα ξεδιπλώνω μπρος στα μούτρα σας τη φρίκη

που δήθεν αγνοείτε και τη βαφτίζετε συκοφαντία

νοσηρή φαντασίωση ή μελοδραματισμό.

Δεν καταλαβαίνετε, ε;

Δε νιώθετε τη μυρουδιά;

Λοιπόν, οσο κι αν οι υποτακτικοί ψεκάζουμε μ’α ρώματα

όσο κι αν παραλλάζει τη φωνή ο άλλος χώρος

όσο κι αν κ’αποτε τα μπερδεύω εγώ ο ΄διιος

κάτι θα φτάσει τελικά

στον προορισμό του.


I’ll stand here in the middle of the square and I’ll yell.

I’ll reveal in front of your eyes things

that supposedly you don’t know

I’ll unfold in front of your faces the horror

that you pretend you don’t know and

you call it slander, sick imagination or melodrama.

You don’t understand, eh?

Don’t you smell it?

Yet, irrelevant of how your subordinates cover it

with aromas, irrelevant of how the space echoes

the voice, irrelevant of how I too mix things

something will finally

reach its destination.

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, volume II

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

Exercises (1950-1960)      


Βράδι πολύ σιωπηλό, σαν όταν δεν προσμένεις τίποτα την άλλη


Κάποιος ανάβει ένα σπίρτο στο διάδρομο, δεύτερο, τρίτο,


να βρει μια πόρτα, ψάχνει. Ακούς τα βήματα του προφυλακτικά

μαζί με το θόρυβο της μικρής φλόγας. Πολλά καμένα σπίρτα

θα βρίσκουνται στη σκάλα και στο διάδρομο —

φυσούσε αέρας, τάσβηνε. Δε βρήκε το πόμολο της πόρτας.

Ύστερα κάθισε στο τελευταίο σκαλί, και με τ’ άδειο κουτί, μες

        στο σκοτάδι,

έφτιαξε ένα χαριτωμένο παιδικό παιχνίδι. Εκεί χαμογέλασε.

Και πάνω στην ώρα άρχισε να χαράζει, όταν διέκρινε

πως βρισκόταν ακριβώς έξω απ’ την πόρτα του.


An absolutely silent evening as when you expect nothing

             from the coming day.

Someone strikes a match in the hallway, a second, a third;

he’s trying to find a door. You hear his careful steps along

with the little flame of the match. Many used matches must

be found at the bottom of the stairs and the hallway.

The blowing wind was putting them out. He never found

              the door handle.

He then sat on the last step, with an empty match box, and

he created a cute childish toy in the darkness. He smiled.

At that time morning came, when he discerned

that he was in front of his own door.

Μαρμάρινο άγαλμα του Ηρακλή ανακαλύφθηκε στους Αιζανούς


Ένα ακέφαλο μαρμάρινο άγαλμα του Ηρακλή βρέθηκε κατά τις ανασκαφές που πραγματοποιούνται στο ρέμα του Πενκαλάς, έναν μικρό παραπόταμο του Ρυντάκου, στην αρχαία πόλη των Αιζανών.

View original post 212 more words