Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

YANNIS RITSOS-POEMS, Selected Books, Volume III

ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ/PERSEPHONE

(Απόσπασμα//excerpt)


Εκείνος είναι η μεγάλη, σκοτεινή βεβαιότητα — η μόνη. Κατηφής πάντα
με τα χοντρά του φρύδια να του κρύβουν τα μάτια,
τόσον όρθιος, κι ωστόσο σα σκυμμένος,
κλεισμένος στον εαυτό του, μες στο τρίχωμά του, αόρατος σχεδόν,
δαγκώνοντας ένα φύλλο ή καπνίζοντας την πήλινη πίπα του
κι η μικρή φλόγα να φωτίζει απ’ τα κάτω τα ρουθούνια του
σα ν’ αστράφτει μακριά σ’ ένα έρημο, σάρκινο τοπίο,
ένα τοπίο απορροφητικό· — μ’ απορροφούσε.
Στον τυφλό τοίχο του υπογείου
ήταν δυο χάλκινοι κρίκοι κρεμασμένοι. Γυαλίζαν
μ’ ένα φως μυστικό, μαυροπράσινο· — ίσως εκεί να γυμναζόταν κάποιος
ή να κρεμάστηκε ένας όμορφος νέος. Μ’ άρεσε να τους βλέπω —
δυο τρύπες ανοιχτές στο πουθενά — της γέμιζα μ’ ό,τι ήθελα.

He was the endless dark certainty, the only one.

Always sullen with his thick eyebrows hiding

his eyes, so straight, vertical, and yet as if stooping,

self-enclosed, in his hair almost invisible, biting

a leaf or smoking his clay pipe, and the little fire

shone his nostrils from under up as if he gleamed

far away in a deserted fleshy and inviting landscape,

he imbibed me. Two bronze hooks hanged off

the blind basement wall. They shone in a mystical

green-black color; perhaps someone trained there or

perhaps a handsome young man hanged himself there.

I enjoyed looking at them: two open holes leading

to nothing, I could fill them with whatever I wished.

Ανάγλυφες μάσκες ανακαλύφθηκαν στην αρχαία Ιεράπολη της Κιλικίας

ΕΛΛΑΣ

[Credit: Α.Α]

Στην αρχαία Ιεράπολη της Κιλικίας (σύγχρονη ονομασία Καστάβαλα), η οποία χρονολογείται από το 500 π.Χ. και βρίσκεται στη σημερινή νότια επαρχία Οσμανιγιέ της Τουρκίας, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ανάγλυφες μάσκες που σχετίζονται με θεατρικά έργα.

View original post 391 more words

Μιχάλης Κατσαρός, Ζ

To Koskino

Ζων από καιρούς σε όλα τα νεκρά
είχε και ως ιδέα ως και θανάτου ισχύ.
Κανείς δεν ξέρει πότε άρχισε
κανείς δεν ξέρει πού πηγαίνει.
Μα ότι ζει ακόμα, αυτό
είναι γνωστό, σε όλα.

Ζει και σαν Αλέξανδρος
σε ποταμούς δολοφονημένος
ζει σαν και άνευ κανενός
ζωή άγνωστη και ωραία.

Τώρα που οι σηματοροί παρθένων
είναι κει
τώρα που ξημερώνουν όλοι ένα
αυτός τρώει και ζει και θέλει
να τρίζουν άμαξες κρυφές
κι εικόνες.
Οι αχθοφόροι φορτωμένοι
τραίνα μαύρα τρελά.
Λιμενεργάτες λιμανιών τροφή
και ψαρικών
πασκίζουν να γεμίζουν τις γαλέρες
πειρατικών αγκίστρων θησαυρών.

Κι αυτός με ολόστητες σημαίες προικών
να χαιρετά αφίξεις
πλουσίων πουλιών και ορμαθών
από τα κοντινά σαράγια λαών.

Αυτό είναι ο Ζων.
αυτός ο αρχαίος ζενίθ λαών
με κοντάρια ρόπαλα και φαλλόν
προαιώνιος, ακατάπαυστος ανικών.

Παραταχθείτε όλοι στη γραμμή σωμάτων
με βήματα αργά και στέρεα λογχίσατε
με πυροβολισμούς αντινομικά ικριώματα
τοποθετήστε δεξιά, αριστερά
όπισθεν πλάγια καλά.

Αυτός…

View original post 120 more words