Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II
Exercises (1950-1960)      
 
ΑΣΗΜΑΝΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
 
Τα σπίτια στριμωγμένα τόνα πάνω στ’ άλλο
ή πρόσωπο με πρόσωπο, χωρίς να βλέπονται. Οι αγκώνες
των καμινάδων σκουντιούνται στο σκοτάδι. Το φως του φουρνά-
        ρικου
είναι ένας αναστεναγμός που αφήνει λενα ελάχιστο πέρασμα στο 
        δρόμο.
Μια γάτα κοίταξε πίσω της. Χάθηκε. Ένας άνθρωπος
μπήκε στην κάμαρα του. Πάνω στην κουβέρτα του,
στο σιδερένιο του κρεββάτι, βρήκε ξαπλωμένη
την πολυάνθρωπη ερημιά της πολιτείας. Καθώς γδύνονταν,
θυμήθηκε πως δεν είχε προσέξει αν είχε φεγγάρι.
Οι όγκοι των σπιτιών μπερδεύονταν στη μνήμη του
σαν τραπουλόχαρτα σ’ ένα κλειστό, μυστικό χαρτππαίγνιο
που όλοι οι θαμώνες είχαν χάσει. Κ’ έπρεπε να φαναστεί
πως κάποιος θα τον αγαπάει, μέσα σ’ αυτά τ’ απειράριθμα σπίτια,
για να μπορέσει να κοιμηθεί και να μπορέσει να ξυπνήσει.
Μα ναι, λοιπόν, είχε φεγγάρι, θυμήθηκε που φωτιζόταν
ένα αυλάκι με στοργικά σαπουνόνερα.
 
UNIMPORTANT NEEDS
 
 
The houses were crowded one on top of the other
or face on face not seeing one another. The elbows
of the chimneys pushed one another in the dark. The
             bakery light
looked like a sigh let by the simple passing through
             the road.
A cat turned and looked behind. A man went into
his room. He discovered the peopled loneliness
of the city laid, under his blanket, on his metal bed.
While he was undressing he remembered that he
hadn’t notice whether the moon was up or not. The
volume of the houses got mixed in his memory like
cards in a closed, secret card game where all
the players had lost. And he had to imagine that
someone loved him, among the innumerable houses,
so he could be able to go to sleep and wake up.
Ah, yes, the moon was shining — he remembered,
since he noticed how the soap-water shone lovingly
            in the ditch.  
 

Ithaca 714

 Picture by Germain Droogenbroodt

Winter Evening

A mild winter evening
dressed in dark silk,
through the mist a star
glimmers, then sleeps.

The heart stirs briefly,
then it, too, grows calm:
It has become one
with the winter evening.

ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΕΣΠΕΡΑ

Ήρεμη χειμωνιάτικη εσπέρα

ντυμένη στα μεταξωτά

στη μέση λάμπει

ένα αστέρι προτού

πάει για ύπνο.

Τρέμει η καρδιά για λίγο

μετά ηρεμεί κι αυτή

σαν τη χειμωνιάτικη

εσπέρα.

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis

Juhan Liiv, Estonia (1864–1913)

Translation H. L. Hix

Μιρτσέα Ελιάντε: Επιβίωση του μύθου της Αιώνιας Επιστροφής

ΕΛΛΑΣ

“Eyes of the new Godswood”. Έργο του Kenn Twofour.

…Θα ήταν απαραίτητο να φέρουμε αντιμέτωπους «τον ιστορικό άνθρωπο» (το μοντέρνο άνθρωπο), ο οποίος συνειδητά και με τη θέλησή του δημιουργεί την ιστορία, με τον άνθρωπο των παραδοσιακών πολιτισμών, ο οποίος, όπως έχουμε δει, είχε αρνητική στάση απέναντί της. Είτε την καταργεί περιοδικά, είτε την υποτιμά, ανακαλύπτοντας συνεχώς μεταϊστορικά πρότυπα και αρχέτυπα γι’ αυτήν, είτε τελικά της αποδίδει μεταϊστορικό νόημα (κυκλική θεωρία, εσχατολογικές σημασίες κλπ.) ο άνθρωπος των παραδοσιακών πολιτισμών δεν έδινε καμιάν αξία στο ιστορικό γεγονός καθ’ εαυτό. Με άλλα λόγια, δεν το θεωρούσε ως μια ειδική κατηγορία του ίδιου τρόπου της ύπαρξής του. Ομως για να συγκρίνουμε τους δύο αυτούς τύπους της ανθρωπότητας, προϋποτίθεται μια ανάλυση όλων των μοντέρνων «ιστορικισμών» και μια τέτοια ανάλυση, για να είναι πραγματικά χρήσιμη, θα μας απομακρύνει από το κύριο θέμα αυτής της μελέτης. Παρ’ όλα αυτά είμαστε υποχρεωμένοι να θίξουμε το πρόβλημα του…

View original post 1,679 more words