Ειδώλιο Αφροδίτης με στρόφιον 2ος αι. μ.Χ.

ΕΛΛΑΣ


Ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο 𝜿𝜺𝝈𝝉𝝄̀𝝂 𝜾҅𝝁ά𝝂𝝉𝜶

ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο

ἔνθ’ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ’ ἵμερος, ἐν δ’ ὀ αριστὺς

πάρφασις, ἥ τ’ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων


Είπε (η Αφροδίτη), και λύνει από τον κόρφο της το στηθοπάνι, που ‘χε

λογιώ λογιώ πλουμιά, κι απάνω του τα μάγια εσμίγαν όλα,

κιη αποθυμιά και τα γλυκόλογα της ερωτιάς κι η αγάπη

και το ξελόγιασμα, που πλάνεψε και μυαλωμένο ακόμα …

Ομήρου Ιλιάδα, Ξ, 214-217 – Μτφρ. Καζαντζάκη-Κακριδή

[Στο απόσπασμα η Ήρα ζητά τη βοήθεια της Αφροδίτης για να ξελογιάσει τον Δία και εκείνη της δίνει τον μαγικό της στηθόδεσμο!]


View original post 510 more words