Tasos Livaditis-Selected Poems

ΚΙ ΕΠΡΕΠΕ πάντα να το κρύβουμε, που είναι μια άλλη ονομασία,

αφού το καθετί είχε μπει εκεί για παραπλάνηση,

κι ο ίδιος εσύ — κι ίσως μ’ αυτό που δε θα μάθουμε ποτέ, μ’ αυτό

      ξοφλάμε

παλιά χρέη. Μόνο το βράδυ οι γυναίκες έραβαν,

μα είναι τόσο λίγη η ζωή, που η βελόνα τους περνούσε απαλά το

      ρούχο

κι έβγαινε έξω απ’ τον κόσμο.

AND WE had to hide it forever which is another term

since everything has been put there for deception

and you’re the same, and perhaps with what we’ll never

      learn we’ll pay off

old debts. Only at night the women cross-stitched,

though life was so short, that their needle went softly through

     the fabric

and out of the world.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s