Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Tasos Livaditis-Poems, Volume II

POEMS 1958-1964

1949 μ. Χ.

Τη νύχτα κείνη που τραυματίστηκα

η επανάσταση πέρναγε τις πιο κρίσιμες ώρες της.

Ο εχθρός προχωρούσε, είχαμε ανάγκη από στρατό,

δεν έπρεπε να πεθάνω. Δέχτηκα, λοιπόν,

να μου αλλάξουν το κεφάλι, που ήταν κόσκινο απ’ τις

      σφαίρες,

μ’ ένα σιδερένιο, που μου το βίδωσε στους ώμους

ένας ψηλός ξερακιανός γιατρός, που επαναλάμβανε αδιάκοπα:

«Θαυμάσια, όλα πάνε θαυμάσια».

Τ’ άλλο πρωί ξανάφυγα για τη μονάδα μου.

Βέβαια, όπως είναι γνωστό, οι προδοσίες και τα λάθη,

τσάκισαν την επανάσταση. ήμουν εικοσιεφτά χρονών.

1949 A. D.

The Revolution was going through its most

critical hours during the night I was injured.

The enemy was marching on, we needed

the army and I didn’t have to die. I therefore

accepted to have them replace my head,

resembling a sieve because of the bullet holes,

with one screwed on my shoulders by a skinny

doctor who was unceasingly repeating:

“beautiful, everything is going smoothly”

Next morning I was sent back to the front line.

Of course, as it is known, treason and mistakes

crushed the Revolution. I was twenty seven

years old.

Daily Dose of Bhagavad Gita

Be Inspired..!!

Chapter 1: Observing the Armies on the Battlefield of Kuruksetra

TEXT 2

sanjaya uvaca
drstva tu pandavanikam
vyudham duryodhanas tada
acaryam upasangamya
raja vacanam abravit
https://youtu.be/t7T5Nop3tgI

Chapter 1 – Verse2

TRANSLATION

Sanjaya said: O King, after looking over the army gathered by the sons of Pandu, King Duryodhana went to his teacher and began to speak the following words:

PURPORT

Dhrtarastra was blind from birth. Unfortunately, he was also bereft of spiritual vision. He knew very well that his sons were equally blind in the matter of religion, and he was sure that they could never reach an understanding with the Pandavas, who were all pious since birth. Still he was doubtful about the influence of the place of pilgrimage, and Sanjaya could understand his motive in asking about the situation on the battlefield. He wanted, therefore, to encourage the despondent King, and thus he warned him that his sons…

View original post 109 more words

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Το κρησφύγετο

To Koskino

Στο δωμάτιό σου που κάναμε έρωτα
κυριαρχούσε ένα σκούρο, καφέ χρώμα,
από τις μοκέτες, τα έπιπλα, τα σκεπάσματα.
Σχετικά σκοτεινά ήταν,
γιατί όταν μπήκα –απομεσήμερο, τέλη Μαΐου–
είχες ήδη κατεβάσει τα ρολά,
και οι κουρτίνες μπροστά στα παράθυρα
δεν άφηναν κανένα φως.
Σαν σκοτεινή σπηλιά και κρησφύγετο κολασμένων
έμοιαζε το δωμάτιό σου,
σε συνδυασμό με την ηδονή στο κρεβάτι.
Μετά, όταν κατέβηκα στο δρόμο
και περπάτησα αρκετή ώρα,
το δυνατό και διάχυτο φως του Μαΐου,
η πανδαισία των χρωμάτων παντού,
και η ζεστή ατμόσφαιρα
που τόσο ταίριαζε με τη διάθεσή μου.

View original post