Λήδα Παπαγεωργίου, Γύμνια

To Koskino

Κάποτε είχα ένα όνειρο.
Όλη τη μέρα το κανάκευα
και τα βράδια
το φορούσα κατάσαρκα
και περιπλανιόμουν
στους δρόμους της πόλης.
Το όνειρό μου
ήταν πιο δυνατό από μένα
Και όταν έσπαγα
είχε τον τρόπο
να με συναρμολογεί.
Το όνειρό μου
ήταν τόσο φωτεινό
που μπορούσε να φωταγωγήσει
όλους τους σκοτεινούς δρόμους.
Όμως ένα βράδυ
κάποιοι μου κόλλησαν
ένα περίστροφο στον κρόταφο,
ζητώντας ό,τι είχα.
Κι εγώ,
δεν είχα τίποτα.
Μόνο το όνειρό μου.
Τώρα τα βράδια,
τριγυρνώ
χωρίς τη φωτεινή ασπίδα μου
στο δρόμο.
Χημικός πόλεμος στο αίμα μου.
Και όταν σπάω
τα κομμάτια μου
τα πετάει το σκουπιδιάρικο
στη χωματερή.

*Από την Ανθολογία “Κυνικός υπερρελισμός”, Έκδοση “Ανέκδοτο”, 2019.

View original post

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s