Tasos Livaditis – Poems, Volume II

Tasos Livaditis-Poems, Volume II
POEMS 1958-1964
Η πόρτα έτριξε, κι ο άντρας μπήκε στο σπίτι.
Η γυναίκα ακούμπησε στο τραπέζι ένα πιάτο φακή. Χιόνιζε.
Ο άντρας σηκώθηκε κι αγνάντεψε απ’ το παράθυρο.
Η γυναίκα πήρε το πιάτο του άντρα, κι αργά, άρχισε να τρώει
το λίγο φαί πούχε απομείνει. Όταν πλάγιασαν
ο άντρας της χούφτωσε τα στήθεια. Ήθελε να ξεχάσει.
Η γυναίκα έκανε να τον αποφύγει. Μα ήταν νέα ακόμα.
χωρίς καν να φιληθούν. Ο άντρας έμεινε λίγο με τα μάτια
       ανοιχτά μες στο σκοτάδι
κι αποκοιμήθηκε. Η γυναίκα
σηκώθηκε αθόρυβα, και πηγαίνοντας στην άκρη της κάμα-
       ρας, απόμερα,
όλο χιόνιζε.
The not Eternal Dialogue
The door creaked and the man entered the house.
The woman placed a plate of lentils on the table.
             It was snowing.
The man got up and gazed out of the window.
The woman took the man’s plate and started eating
slowly the leftover food. When they went to bed
the man grabbed her breasts. He wanted to forget.
The woman tried to avoid him. But she was still
           young. They finished
without kissing at all. The man remained with open
eyes for a while, in the darkness, then he fell asleep.
The woman got up noiselessly and pulling herself
to the edge of the room she cried.
It kept on snowing outside.

Constantine P Cavafy – Poems

Ένα κερί αρκεί. Το φως του το αμυδρό
αρμόζει πιο καλά, θάναι πιο συμπαθές
σαν ΄’ερθουν της Αγάπης, σαν έρθουν η Σκιές.
Ένα κερί αρκεί. Η κάμαρη απόψι
να μη έχει φως πολύ. Μέσα στην ρέμβην όλως
και την υποβολή, και με το λίγο φως
μέσα στην ρέμβην έτσι θα οραματισθώ
για νάρθουν της Αγάπης, για ν’άρθουν της Αγάπης η Σκιές.
One candle is enough.   Its dim light
will be more suitable   hospitable
when the Shadows come   the Shadows of Love.
One candle is enough.   Tonight the room
should not have too much light.   Deep in reverie,
in subjection,   and in the low light—
completely in reverie   I shall envisage
the coming of the Shadows,   the Shadows of Love.

Daily Dose of Bhagavad Gita

Be Inspired..!!

Chapter 1: Observing the Armies on the Battlefield of Kuruksetra


na ca sreyo ‘nupasyami
hatva sva-janam ahave
na kankse vijayam krsna
na ca rajyam sukhani ca

Chapter 1 Verse 31


I do not see how any good can come from killing my own kinsmen in this battle, nor can I, my dear Krsna, desire any subsequent victory, kingdom, or happiness.


Without knowing that one’s self-interest is in Visnu (or Krsna), conditioned souls are attracted by bodily relationships, hoping to be happy in such situations. Under delusion, they forget that Krsna is also the cause of material happiness. Arjuna appears to have even forgotten the moral codes for aksatriya.It is said that two kinds of men, namely theksatriyawho dies directly in front of the battlefield under Krsna’s personal orders and the person in the renounced order of life who is absolutely devoted to…

View original post 162 more words