Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry, 1750-2018

Poem by Titos Patrikios
 
ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΕΣ    IV
 
Παλιοί επαναστάτες γίνονται κρατικοί χημικοί
σύμβουλοι τραπεζών, εγολάβοι δημοσίων έργων
γλυτώνουν από την εκμετάλλευση, ευημερούν
κάνουν οικογένεια, εκμεταλλεύονται άλλους
θυσιάζονται για τα παιδιά τους που α’υριο θα εξεγερθούν
κι εκείνοι θα τους λένε «τα περάσαμε κι εμείςε αυτά»
στα εκτός σχεδίου κοιμούνται ψόφιοι οι μεριοκαματιάρηδες
έχοντας ξεπληρώσει πια τις δόσεις του οικοπέδου.
 
 
CAREERS     IV
 
 
Old revolutionaries become national chemists,
bank advisors, builders of Public Works
they avoid exploitation, they thrive,
raise a family, take advantage of others
they sacrifice themselves for their children
who when they’ll become the future rebels
will say to them, we went through this too;
the poor workers live in the hovels out
of the city grid having paid off their land debt.
 

Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Tasos Livaditis-Poems, Volume II
 
POEMS 1958-1964
 
ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟΣ ΙΔΟΥΔΑΙΟΣ
 
Σε βεβαιώνω, φίλε μου, κι ας μην το πιστεύεις, είσαι εσύ,
εσύ ο στρατιώτης που πέθανε άγνωστος μέσα στη λάσπη
κι η γριά πόρνη που σηκώνει τα φουστάνια της, για ένα    
        γιαούρτι,
δείχνοντας έναν ολόκληρο γκρεμισμένο Παράδεισο
κι ο Ιησούς
κι ο Λένιν
εσύ
εσύ ο ρουφιάνος που ρίχνει μια δεκάρα στο κουτί του ζη-
       τιάνου
εσύ κι ο μάρτυρας που πεθαίνει, ενώ από πάνω του χαμογε-
        λάει ειρωνικά
το φάντασμα της ματαιοδοξίας του — άπειρες οι μεταμορφώ-
        σεις σου μέσα στο χρόνο.

Και πάντα εκείνο το παράξεον συναίσθημα
που σ’ έκανε να θέλεις τις πιο απίθανα μεγάλες πράξεις, ή
να σκοτωθείς.
Κι έσκυβες αδύναμος μες στη νύχτα, κι έκλαιγες.
 
 
 
Wandering Jew
 
I assure you, my friend, as you don’t believe me,
it’s you the unknown soldier who died in the mud
and the old whore who raised her skirt
            for a yogurt,
revealing the whole tumbled Paradise
and Jesus,
and Lenin
you,
the informer who threw a coin in the tin
          of the beggar
you the martyr who died although the ghost of
your vanity smiled ironically over you and your
innumerable transformations through time.

And always that strange sense that urged you
to achieve the most great acts or die.
And you bowed your head in the night
and you cried.

Μουσείο Ακρόπολης: Η οριστική επανένωση του «θραύσματος Fagan» στην ανατολική ζωφόρο του Παρθενώνα

ΕΛΛΑΣ

Η οριστική επανένωση του «θραύσματος Fagan» από το Μουσείο A. Salinas του Παλέρμο στην ανατολική ζωφόρο του Παρθενώνα στο Μουσείο Ακρόπολης είναι πλέον γεγονός. Με μια συγκινητική εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε χτες βράδυ στην αίθουσα του Παρθενώνα ολοκληρώθηκε το «ταξίδι» της οριστικής επανένωσης του θραύσματος εκεί όπου θα μείνει για πάντα: στην ανατολική ζωφόρο του Παρθενώνα από την οποία είχε αφαιρεθεί.

View original post 907 more words

Οι Νύμφες και η Παγίδα του Νερού

ΕΛΛΑΣ

Οι Νύμφες κατά την Ελληνική Ιστορία ήταν γυναικείες ιδεατές μορφές θεϊκής καταγωγής, νεαρές στην ηλικία, που ζούσαν μέσα στην άγρια φύση, και τριγύριζαν στα βουνά, συνοδεύοντας την Άρτεμη και παίζοντας μαζί της. Ήταν όλες τους…


View original post 6,454 more words