Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Tasos Livaditis-Poems, Volume II
POEMS 1958-1964
Συνάντησα τον Χριστόφορο Κολόμβο ένα βράδι που γύριζα
μεθυσμένος στους δρόμους της γριάς Ευρώπης.
«Χριστόφορε, γιατί έτσι λυπημένος; ρώτησα. Μα εκείνος,
δίχως ν’ απαντήσει, δρασκέλισε το κατώφλι του μπαρ και
τράβηξε για τον Ωκεανό.
Ύστερα, τις βρώμικες νικημένες νύχτες του 1950, καθώς
έπινα φτηνό κονιάκ, μπήκε κουρασμένος ένας παλιός σύν-
τροφος, ρακένδυτος και συφοριαμσένος.
«Χριστόφορε, γιατί έτσι λυπημένος; ξαναρώτησα. Μα εκεί-
νος πάλι δεν απάντησε. Άδειασε μονορούφι το ποτήρι του
και χάθηκε μεςς το σκοτάδι.
Η ίδια σκηνή, μετά πό χρόνια και χρόνια, μ’ άλλα πρόσω-
πα, σ’ ένα άλλο μπαρ. Μονάχα το όνομα ήταν το ίδιο. Κι η
        απελπισία η ίδια.
Κι ο Ωκεανός πέρα—  ο ίδιος.
I met Christopher Columbus one night when I was
walking, drunk, in the roads of old Europe.
Christopher, I said to him, why are you so sad?
However without answering he walked into a bar
and then he went away to the Ocean.
Then, during the dirty nights of 1950, while
I was having my cognac, he came in as an old,
miserable comrade dressed in rags.
Why are you so sad Christopher? I asked again.
He didn’t answer, he drank his glass in one gulp
and vanished into the darkness.

The same scene, years later, with other persons,
in a different bar. Only the name was the same
and the same desperation.

And the same faraway Ocean. 

Nostos and Algos

You thought you knew him
then why the gardenia sighed
and why the clock on the wall
turned silent
and why did the jasmine refused
to bloom?
You thought you knew him
then why you started crying
soon as he left
and why he didn’t turn his head
to look at you
for the last time?
Και νόμιζες πως ήξερες
Τότε γιατί η γαρδένια στέναξε
το ρολόι τού τοίχου γιατί σώπασε
και το γιασεμί γιατί αρνήθηκε
ν’ ανθίζει;
Και νόμιζες πώς ήξερες
Τότε γιατί άρχισες να κλαίς
αμέσως μετά που έφυγε και
γιατί δεν γύρισε το κεφάλι του
να σε κοιτάξει;

Το αρχαιοελληνικό λιοντάρι του Πειραιά βρίσκεται τώρα στην Βενετία


Η ιστορία του αρχαιοελληνικού λιονταριού του Πειραιά, που βρίσκεται τώρα στη Βενετία, είναι μια από τις πολλές ιστορίες λεηλασίας των αρχαίων γλυπτών.

View original post 215 more words