Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Tasos Livaditis-Poems, Volume II
POEMS 1958-1964
Συνάντησα τον Χριστόφορο Κολόμβο ένα βράδι που γύριζα
μεθυσμένος στους δρόμους της γριάς Ευρώπης.
«Χριστόφορε, γιατί έτσι λυπημένος; ρώτησα. Μα εκείνος,
δίχως ν’ απαντήσει, δρασκέλισε το κατώφλι του μπαρ και
τράβηξε για τον Ωκεανό.
Ύστερα, τις βρώμικες νικημένες νύχτες του 1950, καθώς
έπινα φτηνό κονιάκ, μπήκε κουρασμένος ένας παλιός σύν-
τροφος, ρακένδυτος και συφοριαμσένος.
«Χριστόφορε, γιατί έτσι λυπημένος; ξαναρώτησα. Μα εκεί-
νος πάλι δεν απάντησε. Άδειασε μονορούφι το ποτήρι του
και χάθηκε μεςς το σκοτάδι.
Η ίδια σκηνή, μετά πό χρόνια και χρόνια, μ’ άλλα πρόσω-
πα, σ’ ένα άλλο μπαρ. Μονάχα το όνομα ήταν το ίδιο. Κι η
        απελπισία η ίδια.
Κι ο Ωκεανός πέρα—  ο ίδιος.
I met Christopher Columbus one night when I was
walking, drunk, in the roads of old Europe.
Christopher, I said to him, why are you so sad?
However without answering he walked into a bar
and then he went away to the Ocean.
Then, during the dirty nights of 1950, while
I was having my cognac, he came in as an old,
miserable comrade dressed in rags.
Why are you so sad Christopher? I asked again.
He didn’t answer, he drank his glass in one gulp
and vanished into the darkness.

The same scene, years later, with other persons,
in a different bar. Only the name was the same
and the same desperation.

And the same faraway Ocean. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s