Άλσος Περιστερίου, και ιερά άλση στην αρχαιότητα

ΕΛΛΑΣ

Το άλσος Περιστερίου, είναι το ομορφότερο και το πιο καλαίσθητο άλσος της Αττικής. Αποτελεί εκτός από ένα υπέροχο και καλαίσθητο πνεύμονα οξυγόνου, χώρο, άθλησης, διασκέδασης, αλλά και τόπο φιλοξενίας και έκφρασης πολλών καλλιτεχνικών και πολιτιστικών δρωμένων.

View original post 594 more words

Nostos and Algos, poetry by Manolis Aligizakis

No Way Out
 
Bottle tips to its side emptying
its contents
drunken night spent while
you tried to put to sleep
first of the month
instincts and aches
 
before you piss away
this month’s paycheck
in three or four
uninterrupted nights of stupor
 
as if expecting Hades
who will finally come
to erase you
and your ordeal
from this golden world
 
Αδιέξοδο
 
Μπουκάλι πεσμένο στο πλάι,
μισοάδειο περιεχόμενο,
μεθυστικη νύχτα καθώς
προσπαθείς ν’ αποκοιμήσεις
ένστικτα και πρωτομηνιάς
 
πόνο πριχού πιεις
του μήνα τούτου το μισθο
σε τρεις η το πολυ τέσσερις
νύχτες αδιάκοπης μέθης,
 
μην και τυχόν κι ο Χάρος
έρθει τελικα
κι αφαιρέσει εσένα
και το μαρτύριο σου
απ’ τον καλόπλουτο
τούτο κόσμο

Αλέξανδρος Ίσαρης, Τρία ποιήματα

To Koskino

ΤΟ ΤΟΞΟ ΤΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ

Ένα άλλο σώμα δίπλα σου τη νύχτα
Αγάλματα στολίζουν το κρεβάτι σου
Και ρόδα που μυρίζουν γιασεμί.
Λάμπουν στο σκοτάδι τα σκεπάσματα
Το δέρμα κρύσταλλο που στάζει.
Η γραμμή του στόματος στο τόξο του χαμόγελου
Τα μέλη απαλά μέσα στο μέλι
Τα μάτια σου σφιχτά και στο δωμάτιο
Φτερά αγγέλων και πουλιών που σε ζαλίζουνε
Με το φτερούγισμά τους

*

Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΝΥΧΤΩΝΕΙ

Η ψυχή βλέπει τη λίμνη
Στο είδωλό της
Στου χρόνου το βλέμμα που διστάζει
Κι η προσμονή καλπάζει
Προς τα βουνά.

Αυτός που περιμένω
Έχει για πρόσωπο
Σμάρι από πουλιά.
Χαϊδεύει όμορφα όσο κανείς
Πετά πάνω από πόλεις
Ξαπλώνει σε αγρούς
Τρυπώνει σε σπηλιές
Η ανάσα του βελούδινη πνοή
Κι η αγκαλιά του ανθισμένη.

Μούσκεψα μες στη βροχή
Τα δάκρυα κυλούν και τον καλούν.
Τόση επιθυμία
Κι αυτός ν΄ αργεί! …

*

ΟΡΦΕΑΣ

Φόρεσα κατάσαρκα τη θάλασσα
Ώσπου ήρθε το Μέγα Μάτι

View original post 71 more words