Nostos and Algos, poetry by Manolis Aligizakis


Neighbour’s Yard

 
To the grass of the neighbour’s yard
always greener and fresher than mine
I reached with drums echoing
the new April song
and you were left behind
in your indifferent surprise
that two dark breasts
struck the empty void
where the soft ebony irises
of the standing female
rough and lustful at the same time
sang in harmony with mine
for my new adventure
and for a gray drop of sperm
falling on her hairy mound
 
when you said
 
I’ll stay here rooted like a tree
to yearn for the aroma of your body
but only for a while and joining
my hands behind my back
I shrugged my shoulders
with a blind man’s indifference
before the just bloomed hyacinth
 
 
 
Ξένη Αυλή
 
Σε γρασίδι πράσινο ξένης αυλής
που πάντα δροσερώτερο
απ’ το δικό μου είναι
έφτασα με τύμπανα που βρόντησαν
του νέου Απρίλη το τραγούδι
και παραπίσω στάθηκες
με μιαν αδιαφορίας έκπληξη
που δυο στιγματισμένα μαύρα στήθη
χτύπησανε κούφιον αγέρα
και τα γλυκά εβένινα μάτια
που στέκονταν εκεί νέας
τραχιάς και λάγνας έψελναν
σε αρμονία με τόν πόθο μου
για το καινούργιο θαύμα
και την ασπρόθωρη σταλαματιά
σπέρματος πού σε δασύτριχη ήβη έπεσε
 
κι είπες—
 
θα μείνω εδώ σα δέντρο ριζωμένη
και του αγέρα σου το άρωμα
θα καρτερώ, μα μόνο για μιάν ώρα
 
κι ένωσα τις παλάμες μου στην πλάτη
σηκώνοντας τούς ώμους
με του τυφλού την αδιαφορία
μπροστά στο ανθισμένο υάκινθο

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s