Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Tasos Livaditis-Poems, Volume II
POEMS 1958-1964
Όλη τη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα να σωθούν απ’ τον
         εαυατό τους,
δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα, γδαρ-
σαν δυο ανυπεράσπιστοι εχθροί, σε μια στιγμή, αλλόφρονες,
         ματωμένοι, βγάλανε μια κραυγή
σα ναυαγοί, που λίγο πριν ξεψυχήσουν, θαρρούν πως βλέ-
         πουν φώτα, κάπου μακριά.
Κι όταν ξημέρωσε, τα σώματα τους σα δυο μεγάλα ψαρο-
ξεβρασμένα στην όχθη ενός καινούργιου μάταιου πρωινού.
They battled it out all night long to save themselves
              from themselves
they bit each other, their nails retained pieces of skin;
              they scratched each other
like defenseless enemies; at one moment, as if crazy,
              they screamed like castaways
who, just before they drown, feel they see faraway
When dawn came their bodies resembled two big
             fish bones
washed out on the shore of a new futile morning.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s