Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

YANNIS RITSOS-POEMS, Selected Books, Volume III
AJAX
 

Τότε σηκώθηκε κοντά του ένα κοπάδι γλάροι — με στέγασε μια άσπρη
τρεμάμενη αψίδα, — πράες, ανάλαφρες, ευγενικές φτερούγες
σαλεύοντας στον αέρα καταφατικά — μεγάλες φιλικές παλάμες
χειροκροτώντας άηχα τη σιωπή, χτυπώντας με στον ώμο
μ’ εμπιστοσύνη πάλι, — ναι, μια νέα εμπιστοσύνη. Λοιπόν, μη λυπάσαι.

Σε βεβαιώνω είμαι ήσυχος τώρα· — ούτε το θάνατο των άλλων
ούτε και το δικό μου αποζητώ. Δε με νοιάζει καθόλου
η απάτη των θεών κι η αυταπάτη μου, μήτε κι η χλεύη
των συμπολεμιστών μου, — είμαι μακριά, δε με φτάνει. Τί να τα κάνω
τ’ άσκοπα λάφυρα και τη μεγάλη ασπίδα και το δόρυ;
Να φυλαχτείς από τί; Και με τί τρόπο; Δε με λυγίσανε οι Τρώες —
τίποτα ο φόβος δεν είναι του εχθρού μπροστά στο φόβο του φίλου
που ξέρει τις κρυφές πληγές κι εκεί σημαδεύει. Κειτόμουν στ’ ακρογιάλι
κοιτάζοντας το χάραμα χλωμό, σκιερό, χωρίς το βάρος
καμιάς αναμονής κι ελπίδας. Η καρδιά του ανθρώπου
είναι μια νοτισμένη ρίζα μες στο χώμα, υπομονετική, κρυμμένη
τόσο βαθιά, —πλησιάζει η άνοιξη— μπορεί και πάλι να πετάξει βλαστάρια.


 
Then a flock of seagulls flew up; a white trembling arch
covering me, calm, feathery, kind wings stirred positively
in the air; big friendly palms clapped silently and
touched me on the shoulder trustingly again; yes,
a new trust. Therefore, don’t feel sorry.
 
I’m relaxed now, I assure you. I don’t seek the death of
others nor mine. I don’t care for the deceit of the gods
not for my own self-deceit, nor for the scolding of my
co-fighters; I’m too far, it can’t reach me. What do
I need the useless loot and the huge shield and lance?
To protect myself from who? And in which way? The
Trojans didn’t inflect me; the fear of the enemy is
nothing compared to the fear of the friend who knows
your secret wounds and aims there. I was laying down
by the shore looking at the pale, shadowy dawn without
expectations or hope. The heart of a man is a damp root
in the soil, patient, hidden so deep, but in the coming
spring it can sprout again.

Ποιες αξίες, ποια ιδανικά και ποια πυγμή να προωθήσουν αυτοί οι άνθρωποι για την Δύση;

ΕΛΛΑΣ

Η Ζαχάροβα γλεντάει τους Αμερικανούς ναυάρχους με τα τακούνια

Η φωτογραφία που ανάρτησε η Μαρία Ζαχάροβα στα social media είναι πραγματικά ξεκαρδιστική αλλά έχει κι ένα ευρύτερο μήνυμα που πρέπει να μας προβληματίσει.

Στη φωτογραφία που βλέπετε είναι δύο υπουργοί του Τζο Μπάιντεν οι οποίοι βρέθηκαν στη Γαλλία στον εορτασμό της ημέρας της Βαστίλλης στην οικία του πρέσβη της Γαλλίας στις ΗΠΑ.

Ο ένας από δεξιά είναι ένας ακτιβιστής της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας ονόματι Σαμ Μπρίντον τον οποίο ο Μπάιντεν έχει διορίσει σαν γενικό γραμματέα πυρηνικής ενέργειας.

Ο άλλος από αριστερά, ο ναύαρχος με τα τακούνια και τη φούστα είναι ο Ρέιτσελ Λεβίν.

Η εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα με ανάρτησή της σχολίασε την φωτογραφία:

«Οι τρανς των ΗΠΑ ναύαρχος Ρέιτσελ Λεβίν και ο Αναπληρωτής Βοηθός Γραμματέας Πυρηνικής Ενέργειας Σαμ Μπρίντον στη Γαλλική Πρεσβεία σε δεξίωση για την Ημέρα της Βαστίλης.

Απαντήστε ειλικρινά στην ερώτηση: είναι αυτές…

View original post 61 more words

Σταύρος Ζαφειρίου: Αυτοί που υπερασπίζουν την ψευδαίσθηση της αθωότητάς τους (III)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Αυτοί που υπερασπίζουν την ψευδαίσθηση της αθωότητάς τους

III

Σε αυτόν τον λόγο,
μες στην αφαίρεσή του περιέχοντας την εξασθένιση του αντίλαλου που πάλλεται σε αδειανό δοχείο∙

σε αυτόν τον μύθο – δεσμώτη που σκεπάζεται από την πλημμυρίδα,
ακολουθώντας στον βυθό το κάτεργό του.
— Εύκολος τρόπος!

Όπως ξοδεύεται η ευχή στην επιφοίτησή της και η ενσυναίσθηση κατρακυλά στο βάραθρο των αντινομιών∙
όπως αρπάζεται το φως απ’ την ψαλιδισμένη ουρά των συνειδήσεων,
για να περάσει στα ξυστά τη σύγκρουση των τυχοδιωκτισμών,

έτσι θα δοκιμάζονται οι φθόγγοι στις ρωγμές τους και θα ζυμώνει η αντηλιά το τρύγημα του νου∙
έτσι η στίξη θα οδηγεί σε απόσταξη τη γλώσσα, υγροποιώντας τους ατμούς τόσων θαυμαστικών!
— Μάταιος τρόπος!

Με βάρδιες του παραδομού και με νυχτέρια αγγέλων, πώς παίρνει η ύπαρξη σειρά στα ενδεχόμενά της!
Πώς οι παλιοί αριστερισμοί γράφουν καινούριες τύχες κι ο τρελαμένος εύξεινος βιτσίζει τους γιαλούς!

Μεγάλοι δείκτες ρολογιών που ιστορούν…

View original post 386 more words