Yannis Ritsos-Poems, Selected Books

YANNIS RITSOS-POEMS, Selected Books

Moonlight Sonata

(Ανοιξιάτικο βράδυ. Μεγάλο δωμάτιο παλιού σπιτιού. Μια ηλικιωμένη
γυναίκα, ντυμένη στα μαύρα, μιλάει σ’ έναν νέο. Δεν έχουν ανάψει
φως. Απ’ τα δύο παράθυρα μπαίνει ένα αμείλικτο φεγγαρόφωτο.
Ξέχασα να πω ότι η Γυναίκα με τα Μαύρα έχει εκδώσει δύο-τρεις
ενδιαφέρουσες ποιητικές συλλογές θρησκευτικής πνοής. Λοιπόν, η
Γυναίκα με τα Μαύρα μιλάει στον Νέο):

Άφησέ με να έρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε!
Είναι καλό το φεγγάρι, – δε θα φαίνεται
που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι
θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις.
Άφησέ με να’ρθω μαζί σου.

Spring evening. Large room of an old house. A middle-aged

woman dressed in black talks to a young man. They haven’t

put the lights on. A merciless moonlight enters through two

windows. I have neglected to say that the Woman in Black has

published two-three poetry collections with religious subject,

so the Woman in Black talks to the Young Man

Let me come with you. What a moon tonight!

The moon is good – it doesn’t show my

gray hair. The moon will turn my hair golden again.

You won’t see the difference.

Let me come with you

Το Χάλκινο τραγικό προσωπείο

ΕΛΛΑΣ

© Γιάννης Ασβεστάς

Γνωρίζοντας την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας περιηγούμαστε στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά και στην εντυπωσιακή συλλογή των χάλκινων αγαλμάτων.

View original post 127 more words

Θεόδωρος Μπασιάκος (1963 – 2020), Ποιήματα

To Koskino

ΖΕ ΣΟΥΪ ΑΡΑΠΗΣ

Και δεν μπορώ ν’ ανασάνω
μ’ αυτό το γόνατο του μπάτσου στο σβέρκο μου
δεν μπορώ ν’ ανασάνω απ’ τα δακρυγόνα στις πλατείες και τους δρόμους δεν μπορώ ν’ ανασάνω απ’ τ’ αποκαΐδια των δασών μας δεν μπορώ ν’ ανασάνω απ’ τα σκουπίδια του πολιτισμού σας δεν μπορώ ν’ ανασάνω απ’ τους νόμους της οικονομίας σας και τους νόμους της δικαιοσύνης σας δεν μπορώ ν’ ανασάνω απ’ τον παραλογισμό της λογικής σας, (δε πά’ να βαστά κι’ απ’ την ιδιαίτερη πατρίδα μου όπως καυχιόνται μερικοί ηλίθιοι… δεν μπορώ ν’ ανασάνω απ’ την σκατίλα της ιδιαίτερης πατρίδας μου) δεν μπορώ ν’ ανασάνω απ’ την ασχήμια, την κακογουστιά της κοινωνίας του θεάματός σας δεν μπορώ ν’ ανασάνω απ’ τις στερήσεις και τους αποκλεισμούς της καταναλωτικής κοινωνίας σας δεν μπορώ ν’ ανασάνω απ’ τις ανέσεις σας και τον εφησυχασμό σας και τα εθελόδουλά σας ήθη κι’ έθιμα… Ζε σουΐ αράπης.

View original post 204 more words