Σταύρος Ζαφειρίου: Επί της ουσίας (9)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Επί της ουσίας (9)

Έτσι συγχέοντας τα διαδικαστικά,
νομίζεις πως προβάλλονται σε οθόνες τα ιδεώδη
και ως διά μαγείας
ακυρώνεται στην πράξη το διακύβευμα.

[Σκοπίμως σου επιτρέπουν να φαντάζεσαι∙ να θεωρείς τη θέαση ως σταδιοδρομία σ’ ένα επάγγελμα όπου το ύφος παριστάνει την υπόσταση και το στομάχι της μορφής χωνεύει εύκολα το βάρος των κανόνων. Αυτός δεν είναι, ωστόσο, λόγος να επαφίεσαι στο γεγονός ότι τα όξινα υγρά θα κάνουν όπως πρέπει τη δουλειά τους.]

Ακόμη και η εκχώρηση του δικαιώματός σου
στη χρήση της επιλογής
ανάμεσα στο έναστρο και τη βεβήλωσή του
δεν σε απαλλάσσει απ’ τον βραχνά της εμπειρίας.

Κι επιπροσθέτως, γίνεται πια παραδοχή:
Ό,τι μπορούν οι άγγελοι
είναι εξίσου δυνατόν και για το πανδαιμόνιο.
(Άλλωστε και ο διάβολος
ανήκει στο οικοσύστημα του ίδιου παραδείσου.)

Motti στην αρχή του βιβλίου:
Το πρόβλημα με τον Άιχμαν ήταν ότι υπήρχαν πολλοί σαν κι αυτόν, και οι περισσότεροί τους δεν…

View original post 210 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s