Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

YANNIS RITSOS-POEMS, Selected Books, Volume III
AJAX
 

Λίγο πιο πάνω απ’ τ’ ακρογιάλι, λόφοι ολόκληροι, σαπίζουν
τα ρούχα των νεκρών πολεμιστών· σκεβρώνουν τα παπούτσια, σκουριάζουν οι πόρπες
απ’ τις μεγάλες υγρασίες και τις βροχές· λίγο λίγο έχει γίνει
ένα στρώμα παχύ, μαλακό· με την άνοιξη ξεπροβαίνουν κει πέρα
χιλιάδες πολύχρωμα αγριολούλουδα — μπορεί να παίρνουνε τα χρώματά τους
από κείνα τα ρούχα των νεκρών. Αν περπατήσεις πάνω τους θα νιώσεις
κάποια βαθιά, γαλήνια μαλακότητα — όχι αυτή της φθοράς και της αραίωσης, όχι,
μιαν άλλη μαλακότητα, του τελειωμένου και του ανύπαρκτου. Δαγκώνεις ένα φύλλο
κι αυτό δεν έχει γεύση. Κόβεις ένα λουλούδι· το κοιτάζεις·
βλέπεις μέσ’ απ’ τα πέταλά του ένα διάφανο τοπίο στο χρώμα και στο σχήμα
του λουλουδιού· — όλα είναι κοίλα, σε βαθιά κοιλότητα· μπορεί μ’ ένα βήμα
να περάσεις αντίπερα με τις ήσυχες λεύκες και τ’ άσπρο ποτάμι.
 
A little higher from the shore, the fighters’ cloths rot away
on hills upon hills, their shoes warp, their belts rust in
the moist and rain; slowly they all become a soft, thick layer
and when spring comes thousands of colorful flowers poke out
of the soil over there, which might take their colors from
the cloths of the dead. If you step on them, you might feel
a deep, serene softness, not that of decay and dissolution, no,
but a different softness of the final and inexistent. You
bite on a leaf and it has no taste. You cut a flower,
you look at it; you see among its petals a diaphanous
landscape in the color and shape of the flower; everything
is hollow in a deep concavity; with one step you might pass
over to the other side with the poplars and the white river.

Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Night Visitor 1972

ΑΛΚΟΟΛΙΣΜΟΣ

    Κρατούσα μια λάμπα και ακτέβαινα τη σκάλα, έπρεπε ν’ ανα-

καλύψω ποιός είμαι, τί είχα κάνεις το παρελθόν, και το σπίτι πώς

έστεκε ακόμα, αφού εμείς είχαμε κ΄’αποτε γκρεμίσει όλους τους

τοίχους, για να χωρέσουν εκείνοι που έφευγαν,

     στο βάθος, σακάτηδες χωρίς χέρια παίζαν την τύχη μου στα

χαρτιά, ο Ιησούς των μεθυσμένων περνολυσε το βράδυ μες στα θαμ-

πά φανάρια, κι έπαιρνα από πίσω το φονιά σκουπίζοντας τα ίχνη

του πάνω στο χιόνι, γιατί τώρα ήξερα,

     κι η γυναίκα, όταν πήγα να την αγκαλιάσω, έκανε μια μικρή

κίνηση και μπήκε σε μια δική της πόρτα, κλειστή, αφήνοντας με

έξω.

    Δώσε μου, Κύριε, να’ μαι νεκρός και μεθυσμένος.

    Άσε μου μόνο τ’ άστρα, που ήταν το ίδιο φιλικά ακόμα και

στους δρόμους που πυροβολούσαν.

Alcoholism

       I, holding a lamp, was going down the stairs; I had

to discover who I was, what I accomplished in the past;

yet, the house was still standing although we had once

pushed the walls down to make room for the one who

was leaving;

crippled men played my fortune in a card game,

at the far end; Jesus of the drunks was passing each

night along the foggy street lamps and I followed

the killer wiping his footprints in the snow, since

by now I knew; the woman, when I tried to hug her

made a light gesture and went into her door

leaving me outside.

       Oh Lord, please allow me to be dead and drunk.

       Only leave the stars which were friendly to me

even in the streets where they were shooting. 

Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ, Στον τόπο αυτό ύπνος και ξημερώματα

To Koskino

Απ’ το λιμάνι στο σπίτι
πόσες φορές έκανα το δρόμο!
Στρίβεις μετά την εκκλησιά
και πάντα κάτι κόβει την ανάσα
το φεγγάρι, ο άνεμος
ή κάποιος νέος θάμνος ανήσυχος.
Απ’ το λιμάνι στο σπίτι
δέκα, δεκαοκτώ χρονώ
πέθανε η κυρά-Ξανθή
χάθηκε η κόρη
γκρεμίστηκε το κονάκι της τρελής.
Νύχτα προς το κτήμα
μαγικός χορός το γνωστό
απλώνεται μέσα μου
παραδοχή, επανάσταση
ξεκινούν απ’ το δικό μου χώμα.

View original post

Daily Dose of Bhagavad Gita

Be Inspired..!!

Chapter 3: Karma-yoga

TEXT 11

devan bhavayatanena
te deva bhavayantu vah
parasparam bhavayantah
sreyah param avapsyatha

Chapter 3 Verse 11

TRANSLATION

The demigods, being pleased by sacrifices, will also please you; thus nourishing one another, there will reign general prosperity for all.

PURPORT

The demigods are empowered administrators of material affairs. The supply of air, light, water and all other benedictions for maintaining the body and soul of every living entity are entrusted to the demigods, who are innumerable assistants in different parts of the body of the Supreme Personality of Godhead. Their pleasures and displeasures are dependant on the performance ofyajnasby the human being. Some of theyajnasare meant to satisfy particular demigods; but even in so doing, Lord Visnu is worshiped in allyajnasas the chief beneficiary. It is stated also in theBhagavad-gitathat Krsna Himself is the beneficiary of all kinds of

View original post 151 more words