Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Night Visitor 1972


    Κρατούσα μια λάμπα και ακτέβαινα τη σκάλα, έπρεπε ν’ ανα-

καλύψω ποιός είμαι, τί είχα κάνεις το παρελθόν, και το σπίτι πώς

έστεκε ακόμα, αφού εμείς είχαμε κ΄’αποτε γκρεμίσει όλους τους

τοίχους, για να χωρέσουν εκείνοι που έφευγαν,

     στο βάθος, σακάτηδες χωρίς χέρια παίζαν την τύχη μου στα

χαρτιά, ο Ιησούς των μεθυσμένων περνολυσε το βράδυ μες στα θαμ-

πά φανάρια, κι έπαιρνα από πίσω το φονιά σκουπίζοντας τα ίχνη

του πάνω στο χιόνι, γιατί τώρα ήξερα,

     κι η γυναίκα, όταν πήγα να την αγκαλιάσω, έκανε μια μικρή

κίνηση και μπήκε σε μια δική της πόρτα, κλειστή, αφήνοντας με


    Δώσε μου, Κύριε, να’ μαι νεκρός και μεθυσμένος.

    Άσε μου μόνο τ’ άστρα, που ήταν το ίδιο φιλικά ακόμα και

στους δρόμους που πυροβολούσαν.


       I, holding a lamp, was going down the stairs; I had

to discover who I was, what I accomplished in the past;

yet, the house was still standing although we had once

pushed the walls down to make room for the one who

was leaving;

crippled men played my fortune in a card game,

at the far end; Jesus of the drunks was passing each

night along the foggy street lamps and I followed

the killer wiping his footprints in the snow, since

by now I knew; the woman, when I tried to hug her

made a light gesture and went into her door

leaving me outside.

       Oh Lord, please allow me to be dead and drunk.

       Only leave the stars which were friendly to me

even in the streets where they were shooting. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s