Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III
Ημερολόγια Εξορίας//Exile Diaries
 
19 Μαίου
 
Πληθύναν οι τρελλοί κι οι ανάπηροι
τώρα ακριβώς
τώρα που καταλάγιασαν τα μεγάλα μαρτύρια.
 
Τα βράδια ακούγεται πάνου στην ταράτσα
η καρτυγή του τρελού
μεγαλωμένη πάνου απ’ τη θάλασσα.

τα μάτια μεγαλώνουν
σκοτεινά σκοτεινά
σα δυο γύφτικα άκρη-άκρη σε μια πόλη
 
Κει μέσα δυο μισόγυμνοι γύφτοι
πελεκάνε το σίγερο.
 
Τούτος ο χτύπος
σε δυσκολεύει να γράψεις ένα γράμμα
κι ακόμα πιότερο να γράψεις ένα ποίημα.

Εδώ τα πάντα γραφτήκαν με το αίμα.
 
19th of May
 
The crazies and the crippled multiplied
exactly now
when the severe hardships have quietened down.
 
The scream of the crazy man,
magnified by the sea,
is heard on the roof each night.

Eyes enlarge
get dark, darker
gypsy eyes by the edge of the city
 
somewhere in there two half naked gypsy
men chisel off steel.
 
This thud makes it hard to write a letter
and even harder to write a poem.
 
Here everything is written in blood.
 

Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018

Poem by Tasos Livaditis

ΑΠΟΔΡΑΣΗ

     Καθόταν σ’ ένα σκαμνί στο προαύλιο, και τα χέρια του ήταν

τόσο αδέξια, που μας είχαν κιόλας προσπεράσει, “κάποτε θα γκρε-

μίσουν το σπίτι, μου λέει, και τότε θα το βρούν”,

      και κάθε τόσο κάποιος τυλιγόταν μ’ ένα σεντόνι στην άκρη της

κάμαρας, ήταν η στιγμή που δραπέτευσε, ώσπου το σεντόνι έπεφτε

άδειο κάτω στο πάτωμα κι εμείς είχαμε πια έναν παντοτινό φίλο,

     στους σταθμούς περίμεναν σειρά οι μετανάστες, κρύβοντας κάτω

απ’ το παλτό τους το ταξίδι σαν ένα ετοιμοθάνατο σκυλί,

     κι ο θείος Ηλίας, χρόνια μετά το θάνατό του, στεκόταν ακόμα

στο πεζοδρόμιο, ο πλούσιος συγγενής μας, όμως, ούτε γύρισε να

μας δει “θείε, του είπα, αφού ήξερες, γιατί ξανάρθες;”, “δέν μπο-

ρώ να κοιμηθώ, μού λέει, πρέπει νά χάσω ακόμα”,

     έκανα να φύγω, αλλά στήν πάροδο είδα το μουγκό παιδί, είχε

ακουμπήσει στον τοίχο κι έκλαιγε, και τώρα πάνω στον τοίχο ήταν

ένα μικρό φωτισμένο παρεκκλήσιο, ενώ έξω χιόνιζε κι οι περαστι-

κοί πεθαίναν μέσα στα λόγια τους.

ESCAPE

     He sat on the stool by the front yard; his hands so clumsy they had

already overtaken us “someday they will demolish the house” he says

to me “and they’ll discover it”

     and every so often at the far end of the room someone wrapped a

bed-sheet around himself; it was the time he escaped until the bed-sheet

fell empty on the floor and we had a friend forever

     in the stations the immigrants were lined and waited hiding inside

their overcoats the voyage like a dog on its death bed

     and uncle Elias, our rich relative, years after his death, still stood

on the sidewalk; however he didn’t turn to look at us, “uncle” I said

“since you knew, why you came back?”, “I can’t fall asleep” he says to

me “I still have to loose some more”

     I tried to leave but on the side-street I met the deaf boy; he was leaning

on the wall and he was crying and now there was a small lit chapel on

the wall while snow fell outside and passersby drowned in their words.

Σταύρος Ζαφειρίου: Επί της ουσίας (18)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Επί της ουσίας (18)

[Και για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: Όταν το αίμα δεν αρκεί, για να ποτίσει η γέεννα τα ηλιοτρόπιά της –κι ό,τι φυτεύεται στον τόπο του πυρός, για λόγους βιβλικής αρχής πρέπει ν’ ανθίζει–, είναι η τρέλα που βουτάει στην παλέτα τον σουγιά της και κόβει σύρριζα το αυτί του αιμοδότη απ’ τα πορτρέτα του εξπρεσιονισμού – κι ας λεν ιμπρεσιονισμού, κάνουνε λάθος.]

— Θέση εν κενώ, θα πεις, η θέση των πραγμάτων.
Το ερώτημα είναι:
Για ποιον λόγο ο αυτουργός
δεν απεικόνισε το ίδιο του το αυτί,
αλλά την απουσία του από το πρόσωπό του;
Γιατί ζωγράφισε την έκφραση
σαν αίνιγμα επάνω στον καμβά,
με την πραγματικότητα
να ’χει τρυπώσει στις ρωγμές
της διάβρωσής της;

— Ούτε το ξέσπασμα του κίτρινου, θα πεις,
μπορεί να βγάλει από τα έγκατα του ύψους του
τον ήλιο.
(Τέτοια υπόγεια σήραγγα τα ουράνια!
Με τους μεταλλωρύχους
να…

View original post 314 more words

Αποκαλύπτεται ο ναός της Αρτέμιδος στην ακρόπολη των Φαλασάρνων

ΕΛΛΑΣ

Έπιασε… δουλειά η αρχαιολογική σκαπάνη για την αποκάλυψη του ναού της Αρτέμιδος στην ακρόπολη των Φαλασάρνων! Η επίσημη τελετή έναρξης της ανασκαφής έλαβε χώρα το απόγευμα της Δευτέρας στο εκκλησάκι του Αγ. Γεωργίου.


View original post 273 more words