Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

YANNIS RITSOS-POEMS, Selected Books, Volume III
AJAX
 

Άκου, — γελάνε πάλι στην αυλή. Δεν είναι; Σώπα. Σώπα.
Γυναίκα, κρυώνω. Φέρε μια κουβέρτα. Σκέπασέ με.
Δεν κάνει κρύο αλήθεια; Σου χτυπάνε και σένα τα δόντια;
Τί καλά θα ’ταν να μικραίνεις, να μικραίνεις, να μικραίνεις,
ασάλευτος, κουλουριασμένος όλος, σκεπασμένος, κρυμμένος
κάτω απ’ την πεσμένη ασπίδα σου, σκουριασμένη κι αυτή απ’ τις βροχές και τ’ αλάτι,
με τις παλιές ηρωικές παραστάσεις της όλες σβησμένες, κι έτσι από μέσα
να σφίγγεις το λουρί της προς τη γης ώσπου να γίνεις ένα με το χώμα —


 
Listen, again they laugh in the yard. Isn’t so? Quiet.
Quiet. Woman, I’m cold. Bring a blanket, cover me.
It’s cold, isn’t it? Are your teeth chattering like mine?
How nice it is to get smaller, smaller, motionless,
doubled up, completely covered, hidden under my
laid shield, also rusted from the rain and salt, with
the old heroic representations on it, most of them
faded by now, and you hold tightly onto the strap
towards the earth until you become one with it.

Σοφία Κουφού, Dust in the wind

To Koskino

Συλλέγω σκόνες,
Σε διάφορα χρώματα.
Κυρίως το λευκό μ’ αρέσει,
αυτό της καθαρής ψυχής
του κενού
του ολόκληρου
της αδιάβαστης αρχής αυτού του ποιήματος.
Ξεχωρίζω σκόνες
ανά μέγεθος κόκκου.
Οι λεπτόκοκκες ακολουθούν τον αέρα,
οι υπόλοιπες στέκονται στο τραπέζι σχεδόν σταθερές.
Διαλύω σκόνες
διαφόρων πυκνοτήτων
σε νερά και έλαια.
Κάποιες μένουν αδιάλυτες
ακατάλληλες για αναδεύσεις.
Αυτές προτιμώ.
Τέλος
τις αφήνω όλες
μπροστά στον ανεμιστήρα.

*Από τη συλλογή “Περί θέσεως και ευρύτητας”, εκδ. Φαρφουλάς, 2020.

View original post

Αργύρης Μαρνέρος: 106

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

106

Σπουδάζω
Τι;
Ίσως τη λύτρωση
Το (Λ) είναι σα νάρκωση
Το (Υ) ένα φαράγγι
Το (Τ) μια πατερίτσα
Το (Ρ) μια ανάμνηση κορμιού
Το (Ω) μια μεγαλοστομία
Το (Σ) κάποιος που πέθανε
Το (Η) σαν σώμα αγωνίας
Σπουδάζω
Η ανάλυση του αίματος
Ξεθάβει μικρόβια
Η άγνοια μας σκοτώνει
Σπουδάζουμε
Γιατί;
Φτιάχνουμε τα δεσμά μας
Είναι μια άποψη
Μιας πολιτείας που χτίζουμε
Ο αρχιτέκτονας
Καπηλεύτηκε την αδυναμία
Κι έκανε χοντρά
Τα κάγκελα
Στο παράθυρο

Από τη συλλογή Κάστανα (1972) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

View original post