Λίνα Φυτιλή, Φίλοι

To Koskino

Των κατά φαντασίαν
συγγενών
όσων έχουν
έναν τρόπο να κρύβονται
πίσω από ψευδώνυμα

Δείτε
πως οι πληγές είναι
τρόπαια
σε ξένα σώματα

Αυτοί που έχουν αφεθεί
στη μοίρα τους
το ξέρουν.
Εσείς -πιο γενναίοι-
με κάποια ίχνη
ειρωνίας, το λέτε;

Ώρα να βρει
το παρελθόν
έναν άλλο τόπο.

Μετά, θα ‘ρθει
κι η σειρά μου

*Από τη συλλογή “Ισόβιο πρόσωπο”, εκδ. Μελάνι, 2018.

View original post

Αργύρης Μαρνέρος: 110

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

110

Οι μελωδίες φεύγουν
Οι ήχοι πεθαίνουν
Τα όργανα δεν παίζουν
Πάντοτε
Ο άνθρωπος αιώνιος εχθρός
Η σκόνη αιώνιος εχθρός
Κι όμως υπάρχει παντού
Στα σπίτια
Στους δρόμους
Υπάρχουν μελωδίες
Υπάρχει σκόνη
Υπάρχουν δοξάρια
Υπάρχουν ξεσκονόπανα
Υπάρχουν άνθρωποι
Από νάιλον από κρέας
Από πέτρα από σίδερο
Υπάρχουν
Πολλά υπάρχουν
Υπάρχει και χώμα
Το (Χ) Ένα φίλημα ψυχρό
Το (Ω) Επιτύμβια πλάκα
Το (Μ) Ένα μάρμαρο σπασμένο
Το (Α) Μια πόρτα κλεισμένη

Από τη συλλογή Κάστανα (1972) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

View original post