Κατερίνα Φλωρά, Του Φθινοπώρου

To Koskino

Στης λήθης μας το άβατο
εικόνες προσπερνούν λαθραία
ακροβατώντας στης μνήμης το σχοινί

Μιας μονάχα ηλιαχτίδας
το πέρασμα στάθηκε
ανάμεσα στα γκρίζα σύννεφα
που έφευγαν γοργά
και στο αδιάκριτο φως του απογεύματος

Αυτή θα ήταν μάλλον που γυρεύαμε
αυτή και που ξεχάσαμε
που γλίστρησε απ’ τα χέρια μας
στου μακρινού μας φθινοπώρου τις αρχές

View original post

Αργύρης Μαρνέρος: 118

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

118

Βιβλία γράμματα
Τετράδια θρανία
Τα σχολεία υπάρχουν
Μετρούμε τις αίθουσες
Σπασμένα παράθυρα
Οι απουσίες λογικές
Περιπτώσεις
Το καλοκαίρι ξεραίνει
Τα χόρτα στην αυλή
Όλες οι εποχές
Μαθαίνουν παιχνίδια
Η άνοιξη παίζει
Με το κόκκινο
Τα δένδρα είναι από ξύλο
Λέχτηκε μια γνώμη
Το ξύλο είναι στάχτη
Η στάχτη είναι ζωή
Το (Ζ) Ένα βάθρο
Το (Ω) Ένας καθρέπτης
Το (Η) Μια γκιλοτίνα
Ο αντίλογος είναι απαραίτητος
Την ανοίξαμε με τα δάχτυλα
Σπίθες μερικές βρήκαμε
Τα μάτια
Δεν μας τα βίασαν ακόμα

Από τη συλλογή Κάστανα (1972) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

View original post