Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

YANNIS RITSOS-POEMS, Selected Books, Volume III

Χρυσόθεμις//Chrysothemis

Μεγάλα φέρετρα περάσαν από τούτη την πύλη — μεγάλα σαν καράβια·
νεκροί με επίσημες στολές, με ψηλά κράνη, σκεπασμένοι με σημαίες και λουλούδια,
κι άλλοι γυμνοί, ντυμένοι μόνο την ωχρότητά τους και την απορία τους,
κι ένα σφαγμένο κορίτσι, μ’ ένα τεράστιο, κάτασπρο πέπλο· ο αέρας
ανέβασε ψηλά το πέπλο, το ’δεσε πάνω σ’ ένα σύννεφο ανοιξιάτικο
κι έμεινε εκεί, να κυματίζει ερημικό, φέγγοντας πότε πότε
με γαλανές ανταύγειες το προαύλιο και τη σκάλα. Ίσως και να ’ταν
ανταύγειες απ’ τους χαρταϊτούς που υψώνανε στο διπλανό χωράφι
οι συνομήλικοί της, γιατί άλλαζαν κάθε τόσο τα χρώματα· — τα έβλεπα
στους μηρούς και στα στήθη ενός αγάλματος έξω στον κήπο. Μα πάλι
δεν ήταν παρά μόνο οι γαλανοί κυματισμοί του άσπρου πέπλου.

Large coffins passed through this city, large like ships;

cadavers with official attires, crowns, covered with flags

and flowers, and others naked, dressed in their paleness

and surprise, and a slaughtered girl in a huge white

peplos; the wind lifted the peplos high up, tied it

to a spring cloud where it remained to flutter

in loneliness, sometimes lighting the courtyard

and stairway with light-blue resplendence. Perhaps

it was resplendence of a kite in the field next door

that kids of her age were raising high up in the sky;

I noticed the resplendence on the knees and chests

of the statues out in the garden. However just

the light-blue fluttering  of the all-white peplos

was preserved.  

Wheat Ears, Selected Poems

Goal

Goal to set them free

liberate them from houses

peaceful bucolic songs

Saturday matinees

solemn sauntering in parks

silent high-noon meditating

our motto was to free them

from themselves

general said whimsically

thousands of bombs fell with

unprecedented accuracy

replacement order emailed

to bomb factory, machines

in overdrive calibrating

new models, explosive might

our motto was to liberate them

from their despicable peace

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ

Επιστημονικός

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ

Πισω απο την κριση στην ουκρανια: ο αποκλεισμος της ρωσιας και η αλωση της ευρωπαϊκης αγορας φυσικου αεριου! αυτος ηταν ο στοχος των αμερικανων και το αμεσο ζητουμενο πισω απο την κλιμακωση της εντασης με την ρωσια που εφτασε στο αδιανοητο σημειο ο λευκος οικος να προαναγγελλει ακομη και την ημερα εναρξης της ρωσικης επιθεσης στην ουκρανια!   η σταση ωστοσο των ηπα χρηζει ερμηνειας. η τακτικη περικυκλωσης της ρωσιας που ακολουθουν απο το 1999 οταν υλοποιηθηκε η πρωτη διευρυνση του νατο και μετα, κατα παραβαση οσων ειχαν ρητως συμφωνηθει με Την πτώση του τείχους του, εξηγεί πλήρως τις ανησυχίες της Μόσχας για την υπονόμευση των εγγυήσεων ασφάλειας. παίζονται από πάντα γαιωστρατηγικά παιχνίδια,που φτάνουν μέχρι και τον πόλεμο,και όλα αυτά πάντα εις βάρος των πολιτών η ελίτ ,και οι εταιρείες δεν νοιάζονται για το …

View original post 129 more words

Τόλης Νικηφόρου, απόσταγμα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

απόσταγμα

αγάπη
που εξατμίστηκε στην πάροδο του χρόνου
καράβι
που προσάραξε μετά πολλά ταξίδια
όνειρα
που πια δεν ανατέλλουν σε φλογισμένα μάτια

και πίκρα
η αλήθεια της ζωής
στα χείλη που ανεβαίνει απ’ την καρδιά

Από τη συλλογή σαν τον πυράκανθο (2022) του Τόλη Νικηφόρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τόλης Νικηφόρου

View original post

Ο σπάνιος αρχαιολογικός πλούτος της Ελευσίνας: Το Πλουτώνειο, οι Καρυάτιδες, τα Προπύλαια…

ΕΛΛΑΣ

O αρχαιολογικός πλούτος της Ελευσίνας, φωτογραφία shutterstock

Σε ένα νέο πολιτιστικό προορισμό της Αττικής μετατρέπεται η πόλη της Ελευσίνας χάρη στη διοργάνωση της Ελευσίνα 2023 Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.


View original post 569 more words

Χανιά: Εντοπίστηκε αρχαίο ωδείο με κοίλο και πλευρικούς θαλάμους (Εικόνες)

ΕΛΛΑΣ

Ενα δημόσιο κτήριο αποκαλύφθηκε κατά την αρχαιολογική έρευνα στη Λισό Χανίων.

Αρχαίο ωδείο στον αρχαιολογικό χώρο της Λισού, διακρίνονται το κοίλο και οι πλευρικοί θάλαμοι

Για πρώτη φορά μετά από 62 χρόνια, στο πλαίσιο έργου ανάδειξης και προστασίας στον αρχαιολογικό χώρο της Λισού, στα Χανιά, πραγματοποιήθηκε ανασκαφική έρευνα, η οποία έφερε στο φως μεγάλο τμήμα από δημόσιο κτήριο, στη μορφή ωδείου ή βουλευτηρίου, με προσανατολισμό στα ανατολικά.


View original post 487 more words

Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Justice

It was a big dark room, a miserable card game during

which they lowered the sick people, beggars rolled

down under the church rocks and the crippled, raised

to their elbows, were staring at the meat fly which

desperately fought the Invisible;

     the torturer arrived exactly at midnight and as

he loosened his coat the yellow gas lamp appeared

on the gallows since everyone was meant to sleep

on the soil and the ugly woman had undressed; yet

no one was going with her and she finally put on

the feather that had fallen off her back and she died

all alone in the hallway;

     the dreamers were there too, holding their heads

like poor hats and the incomprehensible words

of the lunatic resembled the organ of God that

was played in the basement.

      “Don’t turn your head the other way” I yelled,

“I have nothing more than my shame” and

I showed him the autumn leaves that followed me.

      He didn’t say anything but soon as he touched

the street lamppost his arm turned diaphanous and

you could see far away and the necrophilliac with

the key was leaving with the incestuous man holding

the icon while the painted man sweeping the stairway was born to be king

Wheat Ears, poetry by Manolis Aligizakis

Values

The moto was to teach them

values of fast food

flashy commercials on tv

screens, beer and baseball

America’s past time

Moto was to make them believe in

the value

of each pistol carrying citizen

gleaming when shooting

delivery man for being late

blind beggar peacefully

walking in the park

Moto was to teach them values

screen filled with flashy commercials

of naked women

Moto was to civilize

the brutes who lived

in that faraway land

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books

YANNIS RITSOS-POEMS, Selected Books

Η Ελένη/Helen


Βλέπω κι εσένα μ’ ένα πρόσωπο εμβρόντητο, αμήχανο, τεθλασμένο
απ’ τις αργές κινήσεις του μαύρου νερού, — πότε φαρδαίνει,

πότε επιμηκύνεται το πρόσωπό σου

με κίτρινες ραβδώσεις. Τα μαλλιά σου σαλεύουν προς τα πάνω
σαν ανάστροφη μέδουσα. Μα υστέρα λέω: «είναι μονάχα μια πέτρα,
μια μικρή, πολύτιμη πέτρα». Όλο το μαύρο συστέλλεται τότε,
στεγνώνει κι εντοπίζεται σ’ έναν ελάχιστο κόμπο, — τον νιώθω
εδώ, λίγο πιο κάτω απ’ το λαρύγγι μου. Και νά με πάλι
στην κάμαρά μου, στο κρεβάτι μου, πλάι στα γνωστά μου φιαλίδια
που με κοιτούν ένα ένα κατανεύοντας· — είναι οι μόνοι βοηθοί μου
στην αγρύπνια, στο φόβο, στη θύμηση, στη λησμοσύνη, στο άσθμα.

I also see you being awkward with your thunderstruck distorted

             face

by the slow undulations of the black water – sometime widening

sometime elongating your face

with yellow streaks Your hair writhes upward

like an inverted Medusa But then I say: ‘it’s only a stone

a small and precious stone’ Then all blackness contracts and

            dries up

and localizes in the smallest knot – I feel it

here just below my throat And here I am again

in my room on my bed next to my familiar little

            bottles

that look at me one by one agreeing – they are my only helpers

for insomnia fear memories forgetfulness asthma

Übermensch, by Manolis Aligizakis

Μουσική

     Την ώρα του μαθήματος μουσικής κατέβηκε

στο υπόγειο, μετά ανέβηκε στη σοφίτα, κι όλα αυτά

φυσικά, ντυμένος για το μάθημα μουσικής, το χτύπημα

δαχτυλιών στο ξύλινο τραπέζι, η φωνή της μάνας του

μελωδική αχλύ ευδαιμονίας, ρυθμός γλυκός στη μνήμη.

      Δυο φορές ήρθε απογοητευμένος σχετικά με το ύψος

και βάθος της προόδου μας ώσπου μέσα στη σκιά

της ιστορίας έβαλε όλα τα δόγματα και άμεμπτα

με μια ξαφνική κίνηση φανέρωσε την ικανότητά του

να γεύεται την κάθε αρμονία, την κάθε μουσική σκάλα,

ο τύραννος, ο Υπεράνθρωπος, σαν από κουτί δώρου 

μόλις ξετυλιγμένος.

Music

During the hour of our music lesson our Übermensch

descended to the basement then He climbed up to

the attic and all this, of course, while He was dressed

for the performance tapping His fingers on the wooden

walls, my mother’s voice, melodic mist of bliss in

my memory; twice He came back disappointed about

the seriousness of our progress, then with an indifferent

mannerism He placed all our past beliefs in the shadow

of history and with a sudden movement He showed us

His ability to taste harmony and each music scale,

the tyrant, our Übermensch, as though he was just

unwrapped from a gift box.