Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

YANNIS RITSOS-POEMS, Selected Books, Volume II
 
ΦΑΙΔΡΑ/PHAEDRA
 
(Απόσπασμα-Excerpt X)

Δε θα ’πρεπε διόλου
να ’ρθούμε στην Τροιζήνα. Εδώ τα πάντα είναι δικά σου. Τα μάτια του Πιτθέα
παραμονεύουν στο σκοτάδι μήπως αποσπάσω ένα κομμάτι απ’ την αγνότητά σου,
ένα γαλάζιο που λέγαμε φτερό. Στην Αθήνα
ήταν αλλιώς· — ήταν ο χώρος ο δικός μου.
Κι ήσουν αδέξιος τότε· τρομερά συνεσταλμένος
κι ευγενικός ταυτόχρονα. Ποτέ δεν άνοιξες μόνος το ψυγείο
να πάρεις δυο κεράσια, ένα ροδάκινο, ένα μικρό κομματάκι σοκολάτα. Κι η προφορά σου ακόμη
είχε μια συστολή, καθώς μασούσες αρκετά φωνήεντα σα να ζητούσες
να πεις τις λέξεις μισές, να τελειώσεις πιο γρήγορα και να σωπάσεις
σαν περιμένοντας απ’ αλλού την απάντηση κι όχι από κει που κοιτούσες. Μου άρεσε πολύ
αυτή σου η άγνοια κι αυτή σου η αναμονή. Θαρρούσα
πως ήταν στραμμένη σ’ εμένα, — ίσως και να ’ταν. Ένα βράδυ
που σε υποδέχτηκα στη σκάλα, πριν ανάψουμε ακόμη τους λύχνους, τα χέρια σου τρέμαν
κι έγειρες μια στιγμή το κεφάλι στον ώμο μου.


 
We shouldn’t have come to Trizina at all.
Here everything belongs to you. Pitheas’ eyes lurk
in the darkness, to make sure I don’t take away a piece
of your innocence, a light-blue feather that we said. It was
different in Athens — it was my space. And
back then you were still clumsy, insecure and polite
at the same time. You never dare open the fridge to take
a couple of cherries, a peach, a small piece of chocolate.
Even your pronunciation had certain shyness, when you chewed
a few vowels as if you wanted to say the words half way, that
you would finish fast and maintain silence, as if waiting the answer
from a different direction from where you were looking. I liked
a lot your ignorance and your waiting. I thought they were focused
on me — perhaps they were. One night when I welcomed you
by the stairs, before we lighted the oil lamps, your hands trembled
and, for a moment, you leaned your head on my shoulder. 

Übermensch, poetry by Manolis Aligizakis

Εμφάνιση
 
     Βαθειά μας νιώσαμε η ώρα είχε έρθει, από τ’ ανέμου
το ανατρίχιασμα κι απ’ της δροσιάς την πρωϊνή τη μελωδία
απ’ του κοιμητηρίου το παράξενο φως, κι απ’ της παχιάς
γυναίκας το γελάκι, το αισθανθήκαμε η ώρα είχε έρθει για
να φανερωθεί ο Υπεράνθρωπος μ’ όλη τη δύναμή του,
με την απλότητα χρυσάνθεμων και με του κατωφλιού
την ταπεινοφροσύνη το ξέραμε πως θα εμφανιζόταν
ο Υπεράνθρωπος.
     Κι εμείς προσευχηθήκαμε γαληνεμένα τα ταξίδια μας
κι οι κάβοι που το ατέλιωτο αγνάντευν να `ναι ιεροί,
κάθε αυγή υάκινθοι το χώμα να τρυπούν ίσαμε κείνο
το πρωϊ που θα παρουσιαζόταν ο Υπεράνθρωπός μας.
 
Manifestation
 
 
We sensed deeply the time had come. From the shiver
of the wind and the melody of morning dew, from
the strange light over the cemetery and the laughter 
of the fat woman, we knew time had arrived when
He would appear, the Übermensch with all His power
in the chrysanthemums’ simplicity, in the humility
of the front step of our house, we knew it, our
Übermensch would appear.
 
But tell me, if you can, how the widow spent her first
night of loneliness? And we prayed for smooth sailings,
for rocky promontories that gazed the infinite, let them
be holy, and for the hyacinths that poked the soil in every
frosty March until finally He arrived: our Übermensch.
 

Αργύρης Μαρνέρος, Χρώμα σοβαρό

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

[Ενότητα Είσοδος κινδύνου (1975-1980)]

Χρώμα σοβαρό

Και βέβαια προσέξατε
Πως τα δημόσια αμάξια
Τα ’χουν βαμμένα μαύρα
Μόνο που οι νεκροφόρες
Έχουν λαμπάκια παραπάνω
Και το φορτίο πάντα σοβαρό
Ολόφτυστο το ίδιο
Οι μεν καθισμένοι
Οι δε ξαπλωμένοι.

Από την ποιητική τριλογία (1972-1980) Χειροκροτήστε (1980) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

View original post

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών: Η κρητική λύρα δίνει ραντεβού με τα ολλανδικά πνευστά

ΕΛΛΑΣ

Μουσικοί από την οικογένεια Ξυλούρη συμπράττουν με μουσικούς από το ολλανδικό Nederlands Blazers Ensemble

Δυο διαφορετικές αλλά ιδιαίτερες μουσικές παραδόσεις θα συναντηθούν την Τετάρτη 26 Οκτωβρίου στις 8:00 το βράδυ, στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Η νέα γενιά μουσικών της οικογένειας Ξυλούρη και δεξιοτέχνες Ολλανδούς του Nederlands Blazers Ensemble (NBE) που θα ενώσουν τις μελωδίες και τους ρυθμούς τους παρασύροντας το κοινό τους σε ένα πρωτότυπο μουσικό ταξίδι.


View original post 138 more words