Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III
Ημερολόγια Εξορίας//Exile Diaries
 
1 Ιουνίου
 
Το πρωί
ο ορίζοντας είναι
μια σβεστωμένη πρόσοψη ορφανοτροφείου.
 
Το δείλι κρέμεται
στο δεκανίκι του ανάπηρου
σα μια τρύπια νησιώτικη κάλτσα.
 
Το βράδι οι σκοτωμένοι
συνάζονται κάτου απ’ τις πέτρες
με κάτι σημειώσεις στα πακέτα των τσιγάρων τους
με κάτι πυκνογραμμένα χαρτάκια στα παπούτσια τους
με κάτι παράνομα στέρια στα μάτια τους.
 
Αππανου τους ο ουρανός μεγαλώνει
μεγαλώνει βαθαίνει
δεν κουράζεται.
 
1st of June
 
Each morning
the horizon resembles
the whitewashed façade of an orphanage.
 
The twilight hangs
from the crutch of the crippled
like an island sock with a hole.
 
Each night
the killed,
with a few illegal stars in their eyes,
gather under the rocks; they hold
some notes on their cigarette packs
some hastily written notes on their shoes.
 
The sky enlarges on them;
it enlarges, deepens
it never gets tired.
 

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II
 
ΑΠΟΔΡΑΣΗ
 
Μες στο δωμάτιο είταν ησυχία. Το ρόδινο μάγουλο της λάμπας,
η κουρασμένη ζεστασιά, η ασφάλεια κι η φιλική ομιλία
επαναλαμβάνοντας λόγια τελειωμένα. Ο ίσκιος τους
ρυθμισμένος κι αυτός πάνω στο πάτωμα, κ’ οι μικρές λάμψεις
ακίνητες στα παπούτσια των γυναικών. Η μικρότερη κόρη
άνοιξε την πόρτα κι ακούμπησε το μέτωπο της στο δασύτριχο
         σκοτάδι.
Όλοι ένιωσαν το κρύο που έμπαινε. Σηκώθηκαν. Έκλεισαν την
         πόρτα.
δεν παρατήρησαν πως έλειπε η μικρή κόρη.
 
 
ESCAPE
 
 
There wasn’t any peace in the room. The rosy cheek
of the lamp; the tired warmth, the security and the friendly
talk that repeated endless words; their controlled shadow
on the floor and little motionless reflections on the shoes
of the women. The youngest daughter opened the door
and leaned her forehead on the rough, hairy darkness. 
They all felt the cold that entered into the room. They got up,
           they closed the door.
They didn’t notice the youngest daughter was missing.
 

Al Masarik, Δύο ποιήματα

To Koskino

ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΟ

Θα έρθει κάποια νύχτα, την ώρα που κοιμάσαι
και θα γλιστρίσει στο κρεβάτι σου
σα τη γάτα που πάει σιγά σιγά να κλέψει
θα σταθεί να σε κοιτάξει που κοιμάσαι
και θα ζυγιάσει το κορμί σου
σαν ναυτικός σ’ ένα
μπουρδέλο της Τιχουάνα.
οι κουρτίνες θα κουνηθούν
αν τις έχεις κρεμάσει
& εκείνο θα πλησιάσει ακόμη πιο κοντά
μέχρι ν΄ ακουμπήσει το πρόσωπό σου
πάλι σαν τη γάτα
θα σου ρουφήξει απ’ τη μύτη την ανάσα
την ώρα που θα κοιμάσαι.
και μαζί με την πνοή σου
θα σου πάρει τα όνειρα
& το μυαλό θα σταματήσει
σαν πεθαμένη μηχανή αυτοκινήτου
που αφήνει το τελευταίο πουφ απ’ την εξάτμιση.
πουλάκια θα τσιτσιρίζουνε
στις τουαλέτες θα τραβάνε καζανάκια
& όλα θα ‘ναι τόσο απλά
όταν θα φύγει από πάνω σου η ζωή
όπως μια γριά που σηκώνεται
απ΄ την κουνιστή πολυθρόνα της

το φως γίνεται σκοτάδι
μέχρι…

View original post 221 more words

Αργύρης Μαρνέρος, Προσφωνήσεις

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Προσφωνήσεις

Μη με φωνάζεις κύριε
Σύντροφε θέλω να με λες
Και έτσι πέρασαν τα χρόνια
Και όλα θάφτηκαν σιγά σιγά
Μέσα στα πιάτα τα μεγάλα
Και τα τραγούδια πνίγηκαν
Μες στα κρυστάλλινα ποτήρια.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

View original post

Το πιο αρχαίο επιτραπέζιο του κόσμου στη Σαντορίνη;

ΕΛΛΑΣ

Πώς διασκέδαζαν οι άνθρωποι στην αρχαιότητα; Μάλλον και με επιτραπέζια παιχνίδια, με το πρώτο να εντοπίζεται στη… Σαντορίνη. Δημοσίευμα στην Süddeutsche Zeitung αναφέρεται στα μάλλον… αινιγματικά ευρήματα της ανθρωπολόγου Κριστιάνε Φερνέ και του αρχαιολόγου Κωνσταντίνου Τρίμμη από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ.


View original post 172 more words