Wheat Ears-Selected Poems

Σκιάχτρο

     Γνώριζε την παράξενή μας προτροπή για βάσανα.

Μας άρεσε του ηττημένου ο στεναγμός, τα πρωινά

σημάδια που αφήναν τα πουλιά στο πέταγμά τους,

τ’ αυτιά μας απαλές μεμβράνες της καταιγίδας,  

το πανδαιμόνιο που συλλαμβάνανε κι ακόμα θέλαμε

δίπλα σε γυναίκας βυζί να κοιμηθούμε τόσο κοντά

τον πόνο της να νιώσουμε, τόσο κοντά την αγωνία

της για να γευτούμε κι όμως εκείνος, μόνος του τη γη

ολόκληρη με μια ματιά αγκάλιαζε σα να `θελε

με το τραγούδι του να τη μετουσιώσει κι εμείς ακόμα

γονατίζαμε μπροστά σε σκιάχτρα, με κατάμαυρα

μάτια κι άχυρο στο κεφάλι που μπρός και πίσω πήγαιναν,

μύθοι που πάνω τους στηρίξαμε την ύπαρξή μας.

Scarecrow

He knew our peculiar desire for suffering, He knew

we preferred the sighs of defeated and those left

by the birds in their morning flight, though our soft

eardrums were unable to capture the thunderbolt’s

rapture, we still wanted to lie next to the woman’s

breast, close enough to feel her pain, close enough

to taste salinity of her skin and He, alone, encompassed

the earth seen by our irises His primal goal to transcend

our desires once and for all, while we still kneeled

before the scarecrow, jet-black eyes and straw hair

on his head that moved from side to side, myths upon

which we had based our existence.

Γιάννης Ρίτσος – Ο μεγάλος ποιητής της Ρωμιοσύνης

Παιδείας Εγκώμιον

Γιάννης Ρίτσος – Ο μεγάλος ποιητής της Ρωμιοσύνης

«Το μόνο για το οποίο υπερηφανεύομαι είναι ότι δεν άφησα ανεκμετάλλευτη ούτε μία στιγμή μου»

Γιάννης Θ. Διαμαντής

in.gr, 11 Νοεμβρίου 2021

Σαν σήμερα, πριν από 32 χρόνια, στις 11 Νοεμβρίου 1990, έφυγε από τη ζωή ένας από τους κορυφαίους ποιητές μας, ο Γιάννης Ρίτσος, την ίδια ακριβώς ήμερα που κατά τραγική σύμπτωση πέθανε και ο σπουδαίος ηθοποιός Αλέξης Μινωτής.

View original post 1,332 more words