Ολυμπία Σταύρου, Τα ασυνόδευτα παιδιά

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Τα ασυνόδευτα παιδιά

Τα ασυνόδευτα παιδιά σιωπούν
κι ώρες κοιτούν την κίνηση του ανέμου
ή ψιθυρίζουνε παράπονα στα χώματα
κι όταν πολύ επιθυμούν τη μάνα τους
δεν κλαίνε παρά μονάχα
φτύνουνε μες στις άδειες χούφτες τους
να νιώσουν υγρασία μητρική
όπως τότε που σφιχτά πολύ σφιχτά
εκείνη τα κράταγε από το χέρι.

Από τη συλλογή Βραχνή βροχή (2021) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου

View original post

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s