Katerina Anghelaki Rooke-Selected Poems

WOLVES and CLOUDS (1963)


                                        To the memory of Nikos Kazantzakis


My body became the beginning of a voyage.

Lights on the shore, a funeral procession

for the verdure of summer

the calls of mothers

took an autumnal echo

in the forgiveness of twilight.

I walk as the first rain

comes from the sea

for me the escape — quench of

an ancient thirst — was called death.

May the winds blow slow

and mark the orchards of the horizon slowly

that we, the final comrades, shall cultivate.

Silent caiques await the morning twilight

in the nightly quietness of the harbor.

The taste of the grape and of the fig

belong to memory now.

My body became the beginning of a voyage.  

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books


Το φως είναι απελπιστικό εδώ πέρα. Τούτος ο μήνας άσπλαχνος

δεν επιτρέπει να μην είμαστε δύο. Δεν επαρκείς.

Ο μονότονος κρότος, τα τραμ που στρίβουν στη γωνία

οι μαρμαράδες που κόβουν την πέτρα στο καταμεσήμερο.

Πάνω απ’ τη μάντρα φαίνονται στερεότυπες επιτύμβιες στήλες

μαρμάρινα άνθη, μαρμάρινες κορδέλες

ο μπούστος ενός τραπεζίτη

το πρόσωπο ενός παιδιού σκιασμένο απ’ τη φτερούγα ενός


Σ’ αυτά τα επαγγελματικά γλυπτά ο αττικός ήλιος βάζει τη

     σφραγίδα του,

η σκιά προσθέτει απίθανες προεκτάσεις—

γι’ αυτό διόλου παράξενο που χτες τ’ απόγευμα

γυρίζοντας απ’ το γραφείο στο σπίτι σου

κρατώντας το δίχτυ με το ψωμί και τις ντομάτες

διόλου παράξενο που χτες καθώς έγερνε ο ήλιος

συνάντησες στο αλσύλιο τον μαρμάρινον έφηβο

να σεργιανάει αργά και να χαμογελάει.

Κάθησες στο παγκάκι της λίμνης, ρίχνοντας το ψωμί σου στα

     χρυσόψαρα, κι’ όλη τη νύχτα

παρ’ όλο που είχες μείνει νηστικός δεν πεινούσες καθόλου.

Summer in the City

In this place the light is merciless. This heartless month

doesn’t allow us not to be two. You are not enough.

The monotonous clank of the streetcars turning the corner

the marble masons cutting stones in high noon.

Above the fence-wall you could see the conventional funerary stele

with marble flowers, marble ribbons

the bust of a banker

the face of a child shadowed by an angel’s


On these professional sculptures the Attic sun incises

        its seal,

the shadow adds unbelievable extensions –

so it wasn’t strange at all, that yesterday afternoon

returning home from your office

holding the net with bread and tomatoes

not at all strange that yesterday as the sun went down,

in the small park you met the marble ephebe

slowly sauntering and smiling.

You sat on a bench by the lake you threw bread to the goldfish

        and all night long

though you didn’t have any food you weren’t hungry at all.

Ο Ηνίοχος των Δελφών όπως δεν τον ξέραμε


Αγνωστες λεπτομέρειες και μυστικά αποκαλύπτει πολυμελής ερευνητική ομάδα από στελέχη της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φωκίδος, του Μουσείου του Λούβρου και του Κέντρου Ερευνας και Συντήρησης των Μουσείων της Γαλλίας.

View original post 941 more words