Andreas Embirikos

10417606_665246363531093_7012922189412662430_n

ΣΚΟΠΙΑ

Κρατάμε μέσ’ στα χέρια μας τα πρόσωπά μας
Και βλέπουμε χρωματιστές εκτάσεις
Οι σκέψεις μας γίνονται γεννιούνται
Στην κάθε μας ματιά.

Δεν άνθησαν ματαίως τόσα θαύματα
Η χάρη τους είναι ψηλή περιπλοκάδα
Που σφίγγει τα μελλούμενα και την ζωή μας
Μέσα στ’ αστέρια.
ON GUARD

 

We hold our faces in our hands

and we see colorful expanses

our thoughts come, being born

in each of our glances

 

such miracles didn’t appear in vain

their grace a tall ivy

that holds tight our future and

our life among the stars

 

~ Andreas Embiricos, translated by Manolis Aligizakis

 

Maria Polydouri

maria-polydouri

ΑΦΙΕΡΩΣΗ

Φίλε, του φθινοπώρου ήρθε η Ώρα
στην πόρτα μου έξω. Κίτρινο φορεί
στεφάνι από μυρτιά. Στα νικηφόρα
χέρια της μια κιθάρα θλιβερή.

Κιθάρα παλαιική που κλει πληθώρα
μέσα της ήχους και ήχους. Ιερή
κοιτίδα. Κάθε πόνος, κάθε γνώρα
που ήταν γλυκιά και γίνηκε πικρή.

Ήχος μες στην καρδιά της αποστάζει.
Φίλε, του φθινοπώρου η Ώρα εκεί
στην πόρτα μου ήρθε, δίχως να διστάζει

και το κιθάρισμά της πότε πότε
σα να ‘τανε η φωνή σου η μυστική,
τους στίχους σου που μου τραγούδαες τότε.

DEDICATION My friend the hour of autumn has arrived just outside my door.  It wears a crown made of myrtle and in its victorious hands it holds a sorrowful guitar. Ancient guitar that hides inside itmany sounds and echoes, reveredbeginning, each and every pain, each sweetexperience that has become bitter sounds that dripping on its heart. My friend the hour of autumn has ruthlessly reached my door: no hesitation though sometimes the vibrations of its chords sound like long ago when your secret voice sang your verses for me.

 

Maria Polydouris//NEOHELLENIC POETRY — AN ANTHOLOGY, Libros Libertad, 2016

www.manolisaligizakis.com

Kostas Karyotakis

379full-kostas-karyotakis

ΣΕ ΠΑΛΑΙΟ ΣΥΜΦΟΙΤΗΤΗ

Φίλε, ἡ καρδιά μου τώρα σὰ νὰ ἐγέρασε.
Τελείωσεν ἡ ζωή μου τῆς Ἀθήνας,
ποὺ ὅμοια γλυκὰ καὶ μὲ τὸ γλέντι ἐπέρασε
καὶ μὲ τὴν πίκρα κάποτε τῆς πείνας.

Δὲ θά ῾ρθω πιὰ στὸν τόπο ποὺ ἡ πατρίδα μου
τὸν ἔδωκε τὸ γιόρτασμα τῆς νιότης,
παρὰ περαστικός, μὲ τὴν ἐλπίδα μου,
μὲ τ᾿ ὄνειρο ποὺ ἐσβήστη, ταξιδιώτης.

Προσκυνητὴς θὰ πάω κατὰ τὸ σπίτι σου
καὶ θὰ μοῦ ποῦν δὲν ξέρουν τί ἐγίνης.
Μ᾿ ἄλλον μαζὶ θὰ ἰδῶ τὴν Ἀφροδίτη σου
κι ἄλλοι τὸ σπίτι θά ῾χουν τῆς Εἰρήνης.

Θὰ πάω πρὸς τὴν ταβέρνα, τὸ σαμιώτικο
ποὺ ἐπίναμε γιὰ νὰ ξαναζητήσω.
Θὰ λείπεις, τὸ κρασί τους θά᾿ ναι ἀλλιώτικο,
ὅμως ἐγὼ θὰ πιῶ καὶ θὰ μεθύσω.

Θ᾿ ἀνέβω τραγουδώντας καὶ τρεκλίζοντας
στὸ Ζάππειο ποὺ ἐτραβούσαμεν ἀντάμα.
Τριγύρω θά ῾ναι ὡραῖα πλατὺς ὁ ὁρίζοντας,
καὶ θά ῾ναι τὸ τραγούδι μου σὰν κλάμα.

 

FOR AN OLD FELLOW STUDENT

 

Now that my heart has aged, my friend

and my years in Athens have passed

sweetly and joyously in parties

and sometimes in the grief of hunger

 

I won’t ever return to the homeland that

graced me with the celebration of youth

but only as a hoping passerby

traveller with my dream that vanished

 

a pilgrim I’ll go back to your house

to find out they don’t know where you are.

Along with someone else I’ll meet your Aphrodite

while others will occupy the house of peace.

 

I’ll go to the tavern to re-order

the Samos wine we used to drink

I’ll miss you and their wine will taste different

yet I’ll drink and I’ll get drunk

 

singing and staggering I’ll go

to Zappeion where we used to go together

the horizon will be wide open all around

and my song will sound like a lament.

 

Kostas Karyotakis//NEOHELLENIC POETRY—AN ANTHOLOGY, Libros libertad, 2016

 

www.manolisaligizakis.com

Γιάννης Ρίτσος//Yannis Ritsos

ritsos_front-large

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

 

Μιά ολόκληρη μέρα ταξιδεύαμε σέ ακρογιαλιές ξεχασμένες.

Βάρκες, κολυμβητές, ένα κόκκινο ορόσημο, μιά γυμνή γυναίκα,

ο εσκαφέας τυλιγμένος σ’ ένα μεγάλο κατάλευκο νάιλον,

ένα ξενοδοχείο μέ περιστύλιο κάτω απ’ τά δέντρα. Τό κίτρινο πουλί

κοίταξε αλλού, χάθηκε, η σκιά του καρφώθηκε στό δρόμο. Τότε

φάνηκαν στάλες από αίμα στή μαρμάρινη σκάλα. Η γυναίκα

είχε τρομάξει. Τά παιδιά φωνάζανε κάτω στή θάλασσα. Κούραση κι έρωτας.

Ώσπου ήρθε τό βράδυ μέ ήσυχα φώτα σέ παράθυρα καί πλοία

μέσα σέ μιά βαθιά ελαφρότητα κάπως θλιμμένη, χορτασμένη

από γαλάζιο τίποτα.

 

 

FREEDOM TO TRAVEL

 

One whole day we traveled in deserted seashores.

Boats, swimmers, a red landmark, a naked woman,

the excavator wrapped in a large snow white nylon,

a hotel with a colonnade under the trees. The yellow bird

looked elsewhere; it vanished; its shadow nailed on the road. Then

drops of blood appeared on the marble staircase. The woman

was frightened. The children shouted by the sea. Love-making and tiredness.

Until evening came with faint lights to windows and ships

amid a deep, somehow sad lightness, contented by the blue void.

 

 

YANNIS RITSOS — POEMS, Ekstasis Editions, 2013

ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ — Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

 

www.manolisaligizakis.com

Tasos Livaditis//Τάσος Λειβαδίτης

cover

ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Βράδυ όμοιο σχεδόν με τ’ άλλα: η πλήξη, λιγοστό φως,

οι χαμένοι δρόμοι

κι άξαφνα κάποιος που σου λέει “είμαι φτωχός”, σαν να

σου δίνει μια μεγάλη υπόσχεση.

 

SIMPLE WORDS

 

The night almost same as all others: tediousness,

the faint light, lost paths

and suddenly someone says to you “I’m poor”, as though

giving you a great promise.

 

~Τάσου Λειβαδίτη-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

~Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis

 

www.libroslibertad.ca

www.manolisaligizakis.com

Karyotakis/Polydouri–The Tragic Love Story

379full-kostas-karyotakis

ΔΕΝΤΡΟ

Μὲ ἀδιάφορο τὸ μέτωπο καὶ πρᾶο,
τὰ δείλια, τὶς αὐγὲς θὰ χαιρετάω.

Δέντρο θὰ στέκομαι, ὅμοια νὰ κοιτάζω
τὴ θύελλαν ἢ τὸν οὐρανὸ γαλάζο.

Εἶναι ζωή, θὰ λέω, τὸ φέρετρο ὅπου
λύπη, χαρὰ τελειώνουνε τοῦ ἀνθρώπου.

TREE

 

With indifference and calmness

the dawns and dusks I shall greet

 

like a tree I’ll stand to evenly face

the tempest or the blue sky

 

life is called, I’ll say, the coffin where

the joy and sorrow of man will end

 

KARYOTAKIS-POLYDOURI, THE TRAGIC LOVE STORY, Libros Libertad, 2016

www.manolisaligizakis.com

Odysseus Elytis

odysseus-alepoudelis-elytis

 

ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑΝ ΑΧΤΙΔΑ

 

ΚΟΚΚΙΝΟ

 

Το στόμα που είναι δαίμονας μιλιά κρατήρας

Φαί της παπαρούνας αίμα του καημού

Που είναι μεγάλο κίμινο της άνοιξης

Το στόμα σου μιλάει με τετρακόσια ρόδα

Δέρνει τα δέντρα λιγώνει όλη τη γη

Χύνει μες στο κορμί την πρώτη ανατριχίλα.

 

Σπουδαία του δάχτυλου ευωδιά το πάθος μου πληθαίνει

Το μάτι μου ανοιχτό πονάει στ’ αγκάθια

Δεν είναι η βρύση που ποθεί των δυό στηθιών τα ορνίθια

Όσο το βούισμα της σφήκας στους γυμνούς γοφούς.

 

Δώστε μου την ουλή του αμάραντου τα μάγια

Της κλώστρας κοπελλιάς

Το αντίο, το έρχομαι, το θα σου δώσω

Σπηλιές υγείας να το πιούνε στην υγεία του ήλιου

Ο κόσμος θα `ναι ή ο χαμός ή το διπλό ταξίδι

Εδώ στου ανέμου το σεντόνι εκείστου απείρου τη θωριά

 

Βίτσα τουλίπα μάγουλο της έγνοιας

Σπλάχνο δροσάτο της φωτιάς

Θα ρίξω ανάσκελα το Μάη θα τον σφίξω στα μπράτσα μοτ

Θα τον δείρω τον Μάη θα τον σπαράξω.

 

 

 

VARIATIONS ON A SUNBEAM

 

RED

 

The mouth which is demon word crater

food of the poppy blood of anguish

which is the great cumin of spring

your mouth speaks with four hundred roses

beats the trees overwhelms the whole earth

pours the first shiver in the body

 

Great fragrance of the finger multiplies my passion

my open eye hurts on the thorns

it isn’t much the fountain that desires the two fowl-breasts

as the buzzing of a wasp on naked hips.

 

Give me the scar of amaranth the spells

of the girl who spins

the goodbye the I’m coming the I’ll give you

caves of health will drink it to the sun’s health

the world will be either the loss or the double voyage

here in the wind’s sheet there in the infinity’s gaze.

 

Cane tulip cheek of concern

cool offspring of fire

I’ll throw May on his back I’ll squeeze him in my arms

I’ll beat May I’ll tear him up.

 

 

Translated by Manolis Aligizakis

 

www.manolisaligizakis.com

 

The Second Advent of Zeus

merging dimensions cover

ΕΚΚΛΗΣΗ

 

Στάθηκα στον καυτερό ήλιο

που δεν διακρίνει ξένους απ΄τους δικούς

και περίμενα απ’ τον Ερμή μου

ένα σημάδι και φεγγάρια περάσαν

 

κι ηλιοβασιλέματα με στεναγμούς

που σημάδι ποτέ δεν έλαβα

και μ’ έκαιγε η αναμονή να με συστήσει

σε Όμηρο και Πυθαγόρα που με ποιημάτων

 

στροφές και διαλογικές εναρμονίσεις

σφιχτά θα με αγκάλιαζαν

σιμά στο παρεκκλήσι και στη Σαπφώ

 

που μου υποσχόταν στήθη παρθενικά

προσμονή που με κράτησε σ’ εγρήγορση

ώσπου μια Κυριακή του Πάσχα

 

το Χριστός Ανέστη διαπέρασε τ’ αυτιά μου

κι ο Ερμής εμφανίστηκε με πλήρη

αρματωσιά και λαμπερά εμβλήματα

 

κι η αναμφίβολη διαφάνειά μου

την αφομοίωσή μου κήρυξε

σ’ αγάλματα και στο προαιώνιο σπέρμα

 

 

REQUEST

 

I stood in the sweltering sun

that couldn’t tell apart a kin from a foe

and I waited a sign from Hermes

 

moons went by and sunsets

with sighs and his smile

remained hidden and I was burning

 

in my yearning to be introduced to Homer

and Pythagoras who with poetic

verse and meditative concepts would

embrace me by the lonely chapel

 

and to Sappho who promised me

virginal breasts and my yearning kept

my awareness agile for many years

 

until an Easter Sunday the Christ is Risen

pierced my eardrums when finally

Hermes appeared in his war attire

 

and with shiny epaulets and my unquestionable

diaphaneity declared my assimilation

with statues and with the primeval sperm

 

THE SECOND ADVENT OF ZEUS, Ekstasis Ediions, 2016

 

www.manolisaligizakis.com

 

Odysseus Elytis-Orientations

 odysseus-alepoudelis-elytis

ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

 

Ι

 

Ο έρωτας

Το αρχιπέλαγος

Κι η πρώρα των αφρών του

Κι οι γλάροι των ονείρων του

Στο πιο ψηλό κατάρτι του ο ναύτης ανεμίζει

Ένα τραγούδι

 

Ο έρωτας

Το τραγούδι του

Κι οι ορίζοντες του ταξιδιού του

Κι η ηχώ τη νοσταλγίας του

Στον πιο βρεμένο βράχο της η αρραβωνιαστικιά προσμένει

Ένα καράβι

 

Ο έρωτας

Το καράβι του

Κι η αμεριμνησία των μελτεμιών του

Κι ο φλόκος της ελπίδας του

Στον πιο ελαφρό κυματισμό του ένα νησί λικνίζει

Τον ερχομό.

 

 

FOR THE AEGEAN

 

I

 

Eros

the archipelago

and the bow of its froths

and the seagulls of its dreams

on its highest mast the sailor waves

a song

 

Eros

its song

and the horizons of its journey

and the echo of its nostalgia

on her wettest rock his fiancée awaits

a ship

 

Eros

its ship

and the nonchalance of its summer winds

and the jib of its hope

on its lightest undulation an island rocks

the homecoming.

 

~ Odysseus Elytis, Translated by Manolis Aligizakis

 

www.manolisaligizakis.com

Tasos Livaditis//Τάσος Λειβαδίτης

 

cover

ΜΕΓΑΛΟΙ βάρβαροι δρόμοι, στις αυλές έσφαζαν τ’ άκακα ζώα,

πίσω απ’ τις κολόνες οι δανειστές κοίταζαν χαιρέκακα την πόλη,

έμποροι και πλανόδιοι μάντεις, πάντα κακών, και γυναικόπαιδα

μαύρα στην αγορά

την ώρα που μες στο κύπελλο, που σήκωνε ο συνεπαρμένος να πιεί

έπεφτε άξαφνα

το κλειδί της βασιλείας.

 

 

LONG barbarous roads; in the backyards they slaughtered

the harmless animals; behind the columns lenders gazed the city

spitefully; merchants and travelling seers always of bad omens

and black women and children in the agora

at the hour when inside the cup that the enraptured raised to

drink, suddenly the key of kingdom fell.

 

 

~Tasos Livaditis-Poems, translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, 2014

www.libroslibertad.ca

www.manolisaligizakis.com