Το ποίημα της εβδομάδας 24/5

dimart

Κύκλος

—Κλείτος Κύρου—

Τα σπίτια ακολουθούν
Μια εσωτερική διαρρύθμιση
Δική τους
Εκτός σχεδίου
Πλην όμως προβλεπομένη

Από τα παράθυρα εισβάλλουν
Σμήνη χελιδονιών αμέτρητα
Ήχοι φτερωτοί και οπτασίες δροσιάς
Ιδίως από την ανατολή

Από τις πόρτες σκοτεινό ποτάμι
Δίχως διακοπή βγαίνουν οι νεκροί

Σαν πέφτει η νύχτα
Μπαίνουν πάλι απ’ τα παράθυρα
Μαζί με τα χελιδόνια
Τους ήχους
Και τις οπτασίες

Τότε
Αερίζουν τα δωμάτια
Όπως και στα ορφανοτροφεία

* * *

Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

View original post

Άνδρας παλαιάς κοπής: Είδος προς εξαφάνιση;

ΕΛΛΑΣ

Γράφει ο Ανδρέας Θεοδωρακόπουλος*

Άνδρας Παλαιάς Κοπής (ΑΠΚ), gentleman, κύριος με όλη τη σημασία της λέξης, «κύριος με το Κάππα κεφαλαίο». Ποια είναι αυτά τα συστατικά και χαρακτηριστικά, τα οποία καθιστούν κάποιον άνδρα, παλαιάς κοπής; Επιχειρώ να καταγράψω κάποια απ΄αυτά.

View original post 610 more words

Νέα μελέτη για τα αρχαία τείχη του Πειραιά στη Μαρίνα Ζέας

ΕΛΛΑΣ

Τα αρχαία τείχη του Πειραιά κάτω από το δρόμο στην περιοχή της Μαρίνας Ζέας.

Θέλετε προβλήτες; Προστατέψτε πρώτα τα αρχαία! Την τριτοκοσμική και προσβλητική για τις αρχαιότητες κατάσταση, που επικρατεί σήμερα στη Μαρίνα Ζέας προσπαθεί να αναστρέψει το υπουργείο Πολιτισμού διά του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, που θέτει σαφείς και απαρέγκλιτους όρους για την προστασία και ανάδειξη των αρχαιοτήτων, προκειμένου να δώσει την έγκρισή του για την κατασκευή δύο νέων προβλητών, οι οποίες θα προστεθούν φυσικά, στις πολλές υπάρχουσες.

View original post 580 more words

Θεμιστοκλής, ο πατέρας της δόξας του Πειραιά

ΕΛΛΑΣ

Το έτος 483 π.Χ. χρήματα άρχισαν να εισρέουν στο Αθηναϊκό Ταμείο, όταν μια πλούσια φλέβα μεταλλεύματος ανακαλύπτεται στα ορυχεία του Λαυρίου. Τότε ο Θεμιστοκλής συμβουλεύει με τα χρήματα αυτά να εξασφαλιστεί η άμυνα της πόλης με την ενίσχυση της ναυτικής οχύρωσης και την κατασκευή νέων πλοίων, καθώς φοβόταν την εκδίκηση των Περσών που λίγο καιρό πριν είχαν ηττηθεί στον Μαραθώνα.

View original post 660 more words

Σοφία Στρέζου, Άμυνα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Άμυνα

Η τελευταία σου άμυνα
αυτή είναι.
Συνθηκολογείς με την παρακμή,
δεν είναι εύκολο να παραιτηθείς,
ν’ αφήσεις τη μάχη∙
μ’ εκείνο το αόρατο νυστέρι
έκοψες τις σημειώσεις,
τις εικόνες απελπισίας
από το πρόσωπό σου.
Ο ύπνος φέρνει τη λήθη
κι η λήθη την απόγνωση ή τη λύτρωση∙
συνειδητοποιείς τη συναλλαγή,
τον ανταγωνισμό, την αποτυχία,
όλα άτακτα σχήματα το νερό
αμετάκλητα λίγο πριν την ήττα.

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987) της Σοφίας Στρέζου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Σοφία Στρέζου

View original post

Αναστασία Γκίτση, Έλα μου

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μάριος Τόκας & Ανδρέας Νεοφυτίδης, Λεηλάτησέ με
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου & Γιάννης Πάριος / δίσκος: Στη λεωφόρο της αγάπης (1987))

Έλα μου

Άκου… άκου… άκου με…

Έλα μου,
Έλα μου να με κατοικήσεις.
Αδειανό σαρκίο απόκαμε η επιθυμία μου.

Valencia / Αύγουστος 2009

Από τη συλλογή Κορίτσι των σκοτεινών δασών (2010) της Αναστασίας Γκίτση

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αναστασία Γκίτση

View original post

Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Η πόλη της μουσικής

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η πόλη της μουσικής

[Ενότητα Η πόλη του βορρά με τη βύνη]

III

Μικρά, πολύχρωμα της μουσικής τετραγωνάκια
Πλακόστρωτα, που όταν πατάς καινούριοι σπάζουν
Στον αέρα ήχοι

Μια νύχτα με συρμάτινο φουρό
Με τρούλο πράσινο επάνω στα μαλλιά της
Μια νύχτα που ’γινε πρωί – ένα λαγούμι φως να μου περάσεις
Και κλείνοντας τα μάτια σαν φτερά
Μια νύχτα κίτρινη, που όλο αρμυρίζει στάλα στάλα
Το ποτάμι…

Επίμονα, επίμονα φωσάκια σαν φιλιά
Στα δυο μικρά τής μαριονέτας χέρια
Μια κρύπτη, μια βεντάλια, μια φωνή
Ανηφορίζοντας αργά μες στον αέρα
Και κάτω μακρυσμένες χλόες
Χάδια σαν σιωπές, σ’ ένα τεράστιο που όλο και στριφογυρνά
Τους βόμβους καφενείο…

Δίσκοι με ποτηράκια και γλυκά, χρυσές επιγραφές
–Κρυφά μετρούν ρολόγια ποιαν αλήθεια;–
Λες μουσική
Μια ορτανσία ροζ κι απ’ το παράθυρο μισανοιχτή
Μεγάλη σόμπα πορσελάνη με γράμματα τόσο λεπτά
Ζάλτσμπουργκ του χίλια εννιακόσια πάντα!

Από τη συλλογή 11 τόποι για 1 καλοκαίρι (2006)…

View original post 3 more words

ANTHOLOGY OF NEOHELLENIC POETRY

 

GEORGE DOUATZIS’

 

ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΣΚΟΛ

 

Δεν μπορούσα να αφαιρέσω τον κόσμο. Αλλά μπορούσα να αφαιρέσω τον εαυτό μου από τον κόσμο όποτε εγώ αποφάσιζα, πράγμα που με γέμιζε με αυτοπεποίθηση

 

Άλλωστε, φρόντιζα πάντοτε πολύ επιμελημένα την εμφάνισή μου διότι είχα να κρύψω πάμπολλες πληγές. Εκείνοι θαύμαζαν την κομψότητά μου και οι πιο ανόητοι την ζήλευαν κιόλας

 

Πώς να τους πείσω ότι το κόκκινο που έβλεπαν δεν ήταν του κασκόλ.

 

 

THE RED SCARF

 

I couldn’t erase the world but I could erase myself from the world, wherever I felt like it and this in fact filled me with satisfaction

 

Besides I always took care of my attire in detail since I had to hide many scars. People admired my trendy appearance and some even envied it

 

How could I convince them the red they saw wasn’t because of the scarf?

 

 

ANTHOLOGY of NEOHELLENIC POETRY, translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, Victoria, BC, Canada, Autumn 2017