ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ

 

Dimitris_Xorn
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ – 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1998

Το ντοκιμαντέρ της σειράς «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» ανιχνεύει την προσωπικότητα και το ταλέντο του ηθοποιού ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ. Ο θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης ΑΛΕΞΗΣ ΣΟΛΩΜΟΣ μιλάει για την γνωριμία του με τον ηθοποιό από την παιδική τους ηλικία, την πρώτη τους συνάντηση στην παιδική παράσταση «ΒΙΟΛΑΝΤΟ» και για τη συμμετοχή του στα θεατρικά δρώμενα του ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ στο Κολέγιο Αθηνών. Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ, που με προτροπή του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ είχε συμμετάσχει στην παράσταση «ΑΡΧΙΜΑΣΤΟΡΑΣ ΣΟΛΝΕΣ» του ΙΨΕΝ, περιγράφει τον άνθρωπο και φίλο ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ. Η ΛΕΛΑ ΦΙΛΙΠΟΥ, αδερφή της πρώτης συζύγου του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ, μιλάει για τη σχέση του ηθοποιού με την ΡΙΤΑ ΦΙΛΙΠΟΥ. Ο συμπρωταγωνιστής του σε πολλές θεατρικές παραστάσεις ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΓΛΕΡΗΣ περιγράφει το μεγαλείο του ηθοποιού ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ και σημειώνει ότι ο ρόλος του Τρελού στην παράσταση «ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΝΥΧΤΑ» και του ΡΙΧΑΡΔΟΥ Β”, ύφαναν τη σχέση του ΧΟΡΝ με τον θεατρικό συγγραφέα ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ.
Ο ηθοποιός αφηγείται περιστατικά που έζησε από κοντά στα παρασκήνια των θεάτρων με τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ. Η ηθοποιός ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ διηγείται με λεπτομέρεια την πρώτη τους συνάντηση. Ο ηθοποιός και φίλος του, ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΙΣΑΑΚΙΔΗΣ, μιλάει για τις εξαίρετες συζητήσεις τους στο εξοχικό του μαζί με τον ποιητή ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ, ενώ παρουσιάζει άγνωστες πλευρές του χαρακτήρα του ηθοποιού. Ο ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΙΣΑΑΚΙΔΗΣ περιγράφει την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στα καμαρίνια πριν από κάθε παράσταση. Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ περιγράφει τις πρόβες του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ, μιλάει για την σχέση τους και τον χαρακτηρίζει ευγενή άνθρωπο.
Σε αποσπάσματα από παλαιότερη εκπομπή του ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟΥ, ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ περιγράφει τα ανάμεικτα συναισθήματα που του προκαλούν οι παραστάσεις, την εμπειρία της διαδικασίας των εξετάσεων στο Εθνικό Θέατρο και τη σχέση του με την ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ. Προβάλλονται αποσπάσματα από τις ταινίες «ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑΤΑ» και «ΚΑΛΠΙΚΗ ΛΙΡΑ» του Γ.ΤΖΑΒΕΛΛΑ, «ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ» και «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΞΥΠΝΗΜΑ» του ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ, «ΑΛΙΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ» του ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΑΡΙΟΥ και «Η ΑΘΗΝΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ» του ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΚΟΝΙΤΣΙΩΤΗ.
Ακούγονται αποσπάσματα από θεατρικές παραστάσεις στις οποίες πρωταγωνιστούσε ο μεγάλος ηθοποιός, προβάλλεται απόσπασμα από την παράσταση «ΤΙΜΩΝ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ», το οποίο είναι ενδεικτικό της υποκριτικής ικανότητάς του και τέλος ακούγεται το τραγούδι «ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ» από την παράσταση «ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ», που ερμήνευσε ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ. Έτος παραγωγής 2005.
Δείτε περισσότερα στο http://www.ert-archives.gr
http://www.cantusfirmus.blogspot.com

GEORGE SEFERIS-COLLECTED POEMS

George Seferis_cover

ACTORS

We put up theaters and take them down
wherever we may find ourselves
we put up theaters and set the stage
yet our destiny always wins and

it sweeps them as it sweeps us
the actors and the actors’ director
the prompter and the musicians
scattered to the five hasty wings.

Flesh, mats, woods, make-up
rhymes, emotions, peplos, jewellery
masks, sunsets, wails, and yelling
and exclamations and sun risings

thrown amongst us in disarray
(where are we going? where are you going?)
exposed nerves over our skin
like the stripes of a zebra or an onager

naked and airy, dry and burning
(when were we born? when they buried us?)
and stretched like the strings
of a lyre that always buzzes. Look also

at our hearts; a sponge
dragged on the street and the bazaar
drinking the blood and the bile
of the tetrarch and of the thief

~Middle East, 1943

“George Seferis-Collected Poems”, translated by Manolis Aligizakis, Libros libertad, 2012
Book was short-listed at the National Greek Literary Awards, category translation, the highest Greek poetry recognition.

ΘΕΑΤΡΙΝΟΙ

Στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε
όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε
στήνουμε θέατρα και σκηνικά,
όμως η μοίρα μας πάντα νικά

και τα σαρώνει και μας σαρώνει
και τους θεατρίνους και το θεατρώνη
υποβολέα και μουσικούς
στους πέντε ανέμους τους βιαστικούς.

Σάρκες, λινάτσες, ξύλα, φτιασίδια,
ρίμες, αισθήματα, πέπλα, στολίδια,
μάσκες, λιογέρματα, γόοι και κραυγές
κι επιφωνήματα και χαραυγές

ριγμένα ανάκατα μαζί μ’ εμάς
(πες μου που πάμε; πες μου που πας;)
πάνω απ’ το δέρμα μας γυμνά τα νεύρα
σαν τις λουρίδες ονάγρου ή ζέβρα

γυμνά κι ανάερα, στεγνά στην κάψα
(πότε μας γέννησαν; πότε μας θάψαν;)
και τεντωμένα σαν τις χορδές
μιας λύρας που ολοένα βουίζει. Δες

και την καρδιά μας∙ ένα σφουγγάρι,
στο δρόμο σέρνεται και στο παζάρι
πίνοντας το αίμα και τη χολή
και του τετράρχη και του ληστή.

Μέση Ανατολή, Αύγουστος ’43