Tasos Livaditis//Τάσος Λειβαδίτης

cover

ΥΠΟΠΤΕΣ ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ

 

Ίσως όμως και να `ταν ένα πρόσωπο φανταστικό, γι’ αυτό

και περισσότερο επικίνδυνο, τον συναντούσα στο διάδρομο ή

πίσω απ’ τα νοσοκομεία, την πρωτη φορά έκανε πως δε με γνώριζε

“Ιωάννη” του λέω “δεν κρεμαστήκαμε μαζί;” — από τότε έχω πά-

ντα μιαν άλλη ηλικία απ’ την αληθινή,

όπως εκείνο που θα μας συντρίψει είναι μια λεπτομέρεια που

πέρασε απαρατήρητη — και θα `ρθει η ώρα κάποτε να τη θυμη-

θούμε.

 

 

SUSPICIOUS ENCOUNTERS

 

Perhaps he was an imaginary person and for this reason more

dangerous; I would meet him in the hallway or behind the hospitals;

the first time he pretended he didn’t know me “John” I said to him,

“didn’t we get hanged together?”— since then I am of a different

than my true age

like what will shutter us is a detail that has gone unnoticed —

and time will come when we’ll remember of it.

 

Τάσου Λειβαδίτη-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis

www.libroslibertad.ca

www.manolisaligizakis.com

Tasos Livaditis//Τάσος Λειβαδίτης

cover

 

ΚΑΝΕΙΣ δεν ήξερε πως το πρόσωπό μου δεν ήταν αληθινό
και με πόση πανουργία ( κι άλλα ταπεινά τεχνάσματα) συγκράτησα
αυτή την αμφίβολη προσωπίδα, γιατί απ’ την πρώτη μερα είχαμε
χάσει κιόλας το πιο σημαντικό, κι ήμασταν πάντα τόσο λίγο εδώ,
σαν τα χέρια των ζητιάνων, που επιστρέφουν τη νύχτα στον παλιό
τους κάτοχο, φυσικά, το σπίτι ήταν πάντα κλειδωμένο, μα ο άλλος
είχε μπει πολύ πριν,
“πρέπει να βγω” σκέφτηκα, “αλλιώς είμαι χαμένος”, κι ίσως
να το κατόρθωνα, αν δε με πρόδινε το βήμα μου, αυτό το προσεχτι-
κό βήμα των φτωχών, σα να θέλουν ν’ αποφύγουν το χειρότερο,
τόσο σαστισμένο, που ακόμα κι αν δεν υπήρχε ουρανός εμείς εκεί
θα πηγαίναμε.
NONE knew that my face wasn’t real and with such
cunning (and other shady tricks) I retained this ambivalent
mask because from the first day we had already lost the most
important thing and we’ve remained here for such short time
like the hands of beggars that at night retreated to their original
owners; of course the house was always locked though the
other man had already been inside
“I have to go out” I thought “otherwise I’m dead” and
perhaps I could managed this, unless my walk betrayed me
that careful walk of the poor as though trying to avoid the
worst, the so confused, that even if there wasn’t any
sky we would still have ended up there.
~Τάσου Λειβαδίτη-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
~Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis
http://www.libroslibertad.ca
http://www.authormanolis.wordpress.com