ΕΣΩΣΤΡΕΦΕΙΑ/INTROVERSION

1c65990f829f14ee9a9ce8f0e96a1b9f

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

Φαινόταν καλαίσθητος
επιτήδειος, ποιητική συμπεριφορά

ευφραδείς συλλογισμοί
που άφησαν τους τριγύρω
άναυδους

πριν απομακρυνθούν

σε κανένα δεν άρεσε
να μοιάζει μ’ ανεκπαίδευτο
αγροίκο μπρος στο δημαγωγό
που έπειθε ακόμα
και το διάβολο να βάλει φόρεμα

κι ο καλλιτέχνης συνέχισε την ομιλία
για το συγκεκριμένο πίνακα
αόρατο στα μάτια των τριγύρω
που ύψωσαν τα φρύδια τους

και ξάφνου ένιωσαν παντογνώστες
αρμοστοί να `ναι σιμά στον καλλιτέχνη

ARTIST

He looked elegant
artiste, poetic body language

eloquent syllogisms
left people around
with gaping mouths

before they left him
no one liked to look

uneducated before this
demagogue talker
who could convince
the devil to wear dress

artistic man kept talking
about a painting
invisible to the men around
who raised their eyebrows

suddenly feeling knowledgeable
suitable to be in his proximity

 

REMORSES and EPIPHANIES

11698589_410431962495253_250161418084392050_n

JULY

July the twenty second, eight thirty-five in the morning, the nightingale hides in the branches when Hades decides to push His arm deep in the jar of ostracons and bring up the one with my name written in capital letters…MANOLIS…with patience He sharpens His sickle on the stone as the jasmine reminds Him of a special fragrance and the chickadee sings our national anthem.

—I want to go on a holiday trip, faraway to some secluded romantic place.

He comes to my humble hovel when suddenly Atropos, Clotho and Lachesis toss His mind between a rock and a hard place, from north to south, it dons on him: enough men taken the last few hours.

—Don’t be concerned with your blood pressure: add a little salt it gives taste to the food.

He changes His mind. He flies to Bosnia where men line for the taking. He leaves and leaves me free in peace.

—Let’s go to Mexico where lovers go, like the two of us, eh baby?

Ostracon with my name written in capital letters is put back in the immense jar of ostracons, like a cell of heart tissue to its muscle.

—If we put enough money away we can go onto a Caribbean cruise this September.
ΙΟΥΛΙΟΣ

Εικοσιδύο Ιουλίου, οχτώ και τριανταπέντε το πρωί, τ’ αηδόνι κρύβεται στα κλαδιά καθώς ο Χάρος αποφασίζει να βάλει το χέρι στη μεγάλη σακκούλα με τα όστρακα και διαλέξει εκείνο με τ’ όνομά μου με κεφαλαία γράμματα γραμμένο…ΜΑΝΩΛΗΣ…υπομονετικά το δρεπάνι του στην πέτρα ακονίζει καθώς το γιασεμί του υπενθυμίζει μια συγκεκριμένη ευωδία και το μαυροπούλι τραγουδάει τον εθνικό μας ύμνο.

—Θέλω να πάμε διακοπές σε κάποιο μέρος μακρινό και ρομαντικό.

Κι ο Χάρος το φτωχικό μου σπίτι επισκέπτεται όταν ξαφνικά η Κλωθώ, η Άτροπος κι η Λάχεσις του ταλανίζουν το μυαλό μεταξύ πέτρας και γρανίτη, απ’ τ’ανατολικά στα δυτικά, κι αποφαίνεται: αρκετούς τις τελευταίες ώρες πήρε.

—Μη σε στενοχωρεί η πίεσή σου, βάλε λίγο αλάτι ακόμα στο φαί, το νοστιμίζει.

Κι ο Χάρος τη γνώμη του αλλάζει και πετά μακριά στη Μπόσνια που στέκουν όλοι στη γραμμή να σκοτωθούν. Φεύγει και μ’ αφήνει λεύτερο στην ησυχία μου.

—Πάμε στο Μεξικό που πάνε οι εραστές σαν εμάς τους δυο μωρό μου, εντάξει;

Τ’ όστρακο με τ’ όνομά μου γραμμένο με κεφαλαία γράμματα ρίχνεται ξανά στη σακκούλα σαν κύτταρο μυώνα πίσω στην καρδιά.

—Αν αποταμιεύσουμε μερικά χρήματα θα πάμε το Σεπτέμβριο κρουαζιέρα στην Καραβαϊκή.

~REMORSES and EPIPHANIES, collection in Progress.