Yannis Ritsos/translated by Manolis Aligizakis

11007741_1028336327180072_6866849738460871477_n

ΚΡΥΦΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ

 

Όλα είχαν ησυχάσει στο λυκόφως, ακούγονταν μόνο κάτω στο δρόμο

τ’ αραιά βήματα των διαβατών μαζί με το βήμα του ψαριού μες στη γυάλα

κι οι λίγες στάλες της βροχής που `χαν μείνει στα δέντρα. Ν’ αγοράσεις

—είπε—

ένα ψωμί και τρία κεριά, μπορεί να χρειαστούν το βράδυ,

την ώρα που σκεφτόμαστε το φαροφύλακα μακριά, μονάχο πάντα,

με μάλλινα εσώρουχα, χωρίς γοργόνες, μέσα στο θαλασσινό σκοτάδι,

κι οι πνιγμένοι πιάνουν παράξενες φιλίες με μικρόσωμα δελφίνια

φτιάχνοντας μαζί τους μια μαλακιά μουσική για κυριακάτικα πρωινά που

τ’ αγόρια

κοιμούνται ακόμη σε τριχωτές κουβέρτες δίχως να ξέρουν πως η δόξα

είναι μια γριά χιλιοφτιασιδωμένη με χρυσή περούκα,

μια γριά ξεδοντιάρα που τους πίνει το αίμα και το σπέρμα, και ποτέ

δε γεννάει.

 

 

 

SECRET LOOTING

 

Everything had quietened down in the twilight only down the road

the infrequent footsteps of passersby were heard with the fish’s

walk in the fishbowl and the few rain drops left on the trees. Buy

– he said –

a loaf of bread and three candles; perhaps we may need them at night

when we think of the lighthouse keeper at a distance, always alone

with woolen underwear, without mermaids in the darkness of sea

and the drown people start strange friendships with small-size dolphins

creating with them a soft music for Sunday mornings when

the boys

still sleep in their woolen blankets not knowing that glory

is an old woman made up thousands of times, with a golden hair piece,

an old toothless woman who sucks their blood and sperm but

never gives birth.

 

 

 

Γιάννη Ρίτσου-Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Yannis Ritsos-Poems/Translated by Manolis Aligizakis

www.libroslibertad.com

www.manolisaligizakis.com

www.ekstasiseditions.com

 

Τάσος Λειβαδίτης-Εκλεγμένα Ποιήματα/Tasos Livaditis-Selected Poems

35774-tl

Ο ΤΡΙΤΟΣ

Τότε ήρθε κι ο άλλος, κρατούσε μιά παλιά φθαρμένη βαλίτσα,

όπου έκρυβε τά φαντάσματα τής ζωής του, γιά νά μήν κάνουν τόν

κόπο νά τόν κυνηγούν,

ήμασταν στό ίδιο πνιγηρό δωμάτιο, καί τό μεγάλο ζώο πού ήταν

ζωγραφισμένο στό χαλί μάς έτρωγε κιόλας τά γόνατα,

“μητέρα, ρώτησα κάποτε, πού μπορούμε νά βρούμε λίγο νερό γιά

τ’ άλογό μου;”, “μά δέ βλέπω κανένα άλογο”, “κι εσύ μητέρα!”,

μιά σειρά κεριά ήταν κι απ’ τίς δυό μεριές τού διαδρόμου, καί

στό βάθος τό σκοτεινό μαγαζί πού πουλούσε παλιά μουσικά όργανα

κρεμασμένα απ’ τό ταβάνι, σάν τούς φτωχούς, καί στή μέση ο

παλαιοπώλης, γέρος καί βρόμικος, κούρντιζε πάνω στά γόνατά του

τό πεθαμένο χέρι, “μάς γέλασαν, φώναξα, μάς έδωσαν άλλο σπίτι”,

μά δέν υπήρχε κανείς γύρω, μονάχα μιά φουρκέτα κάτω στίς

πλάκες σάν ένα μικρό έντομο, πού μόλις έκανα νά τήν αγγίξω

πέταξε καί χάθηκε απ’ τό παράθυρο.

Κι όλη τή νύχτα ακούγαμε τούς σιδεράδες πού ετοιμάζαν τά

καρφιά, σάν νά υπήρχε κάποιος Ιησούς ανάμεσα στούς τρείς μας.

THE THIRD MAN

Then the other one came, he carried an old ravished valise,

in which he hid all the ghosts of his life, that they never needed

chase after him,

we were in the same stuffy room and the large animal sawn

on the carpet was already biting our knees,

“mother”, I asked at some-time, “where can we find some water for

my horse?”, “but I don’t see any horse”, “you too, mother!”,

a line of candles was on both sides of the hallway and at

the far end the store that sold old music instruments hanging

from the ceiling like the destitute, and in the middle the merchant,

old and dirty, on his knee would wound up the dead arm,

“they fooled us” I cried, “they gave us another house”,

but no-one was around, only one hairpin on the tiles, like

a small insect that as I tried to touch it flew and vanished

through the window.

And all night long we heard the blacksmiths preparing the nails

as if there was a Christ among the three of us.

Τάσος Λειβαδίτης-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis