NOSTOS AND ALGOS (NOSTALGIA)

nostos and algos cover

ΠΙΝΑΚΑΣ

Χαμογελαστό ρυακάκι ραμμένο
στο πορτοκαλί χώμα.
Γελάκι απλωμένο στα χείλη της
στήθος προκλητικά στητό,
παντοτινά γλυκό
κι εκθεμένο στα στοιχεία της φύσης.

Ομορφιά δαγκωμένη απ’ το χρόνο.

Χαμογελαστό ρυακάκι ραμμένο
στο πορτοκαλί χώμα.
Λεκάνη απλωμένη στον καμβά,
χείλη ελκυστικά, γλυκά
κολλημένα στον πόνο ταξιδιού.

Κατά κάτω στη σάρκα του τώρα.

Κι ο μεγάλος πατέρας,
ο γεροπόταμος,
δυο πόδια ενωμένα εκεί
που το νόημα εξαφανίζεται
κι η φύση κουμαντάρει, σαν
το ζωγράφο που στέκει
κι ατενίζοντας τον πίνακα
λέει με βιάση —

Την άλλη φορά θα ζωγραφίσω
τον Ερμαφρόδιτο.

PAINTING

Smiling little creek stitched
in the orange colored soil
soft laughter spread on her lips
provocative breast upright
forever sweet
and exposed to the elements

Beauty bitten by time

Smiling little creek stitched
in the orange colored soil
her pelvis spread on the canvas
lips desiring and lustful
glued on the ache of voyage

Downward to the flesh of now

And the great father
the old river
two legs joined there
where meaning vanishes
and nature commands
like the painter standing before it
and staring at the painting

says in haste —

Next time I’ll paint
the Hermaphrodite

~ NOSTOS AND ALGOS, Ekstasis Editions, Victoria, BC, Canada, 2012

Runoff/Χείμαρος

runoff

Runoff

 

Where are you running little creek?

 

The shiny rocks asked—

 

I have been cold in agony waiting

for the lone cloud and its misty dress,

I’m going to the great ancestor

where I and you do not exist where in

wholeness I shall melt to become

a whiff of air pasted on the lips of today

turning to a wish in the heart of a young

lover who gazes the stars and longs for

his beloved the creek answered running off—

 

I’m going to meet the great Ocean.

Χείμαρος

Για πού βιαζεσαι μικρό ρυακάκι;

 

οι γυαλιστερές πέτρες ρώτησαν—

 

Μέσα στο κρύο έζησα περιμένοντας

την ολοδρόσερη του σύνεφου πνοή

μα τώρα φούρια έχω και επείγομαι

το μέγα πρόγονο να φτάσω εκεί

που δεν υπάρχει εσύ κι εγώ

εκεί θα λυώσω και θα γίνω τ’ αγέρα

χάδι στα χείλη του σήμερα, ευχή

του ερωτευμένου που τ’ αστέρια κοιτά

και την καλή του αναζητά

απάντησε ο γελαστός χείμαρος—

 

πάω να συναντήσω το μέγα Ωκεανό.

 

~Painting by Brian Buckrell/Πίνακας του ζωγράφου Brian Buckrell

~Poetry by Manolis Aligizakis/Ποίηση Μανώλη Αλυγιζάκη

~From the book “MYTHOGRAPHY”/Από το βιβλίο “ΜΥΘΟΓΡΑΦΙΑ”

http://www.libroslibertad.ca  2012