EROTOKRITOS

EROTOKRITOS_cover_Mar26.indd

ΑΡΕΤΟΥΣΑ

Είντ’ αφορμή ξεκίνησε την όρεξί σου σ’ τούτα
απού την πρώτη π’ άρχισες τραγούδια και λαγούτα
κ’ εις είντα στράτα πορπατείς, κ’ είντα `ναι τα γυρεύεις
κ’ είντα `χεις με τα λόγου μου, και θες να με παιδεύγεις;

ARETOUSA

What reason moved your desire into this
when you began with songs and lutes?
Which path do you tread, what you seek
and what you wish from me and thus you torture me?

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ

Μια κάποια λίγη πεθυμιά εσήκωσε το νου μου
και δυο φτερούγες ήκαμε μέσα του λογισμού μου
τούτες στον ουρανό πετού, την πεθυμιά μου πάσι
κι ωσά σιμώσου στη φωτιά, τσι καίει εκείν’ η βράσι

EROTOKRITOS

A certain tiny desire stirred my mind and
grew two wings within my reason and
the wings lift my desire and bring it to the sky
yet they near the flame that consumes them

~Translated by Manolis Aligizakis

Constantine Cavafy-Poems/Κωνσταντίνος Καβάφης-Ποιήματα

!cid_73928743-773D-47E5-B066-8F82C0F99FC6@local

ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,

αγαπημένη αίσθησις επέτρεφε και παίρνε με—

όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,

κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα

όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,

κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,

όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…

COME BACK

Come back often and take me,

beloved sensation, come back and take me—

when the memory in my body awakens,

and the old desire again runs through my blood;

when the lips and the skin remember

and the hands feel as if they were touching again.

Come back often and take me at night,

when the lips and the skin remember…

Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ

Το πλούσιο σπίτι είχε στην είσοδο

έναν καθρέπτη μέγιστο, πολύ παλαιό

τουλάχιστον προ ογδόντα ετών αγορασμένο.

Ένα εμορφότατο παιδί, υπάλληλος σε ράπτη

(τές Κυριακές, ερασιτέχνης αθλητής),

στέκονταν μ’ ένα δέμα. Το παρέδοσε

σε κάποιον του σπιτιού, κι αυτός το πήγε μέσα

να φέρει την απόδειξη. Ο υπάλληλος του ράπτη

έμεινε μόνος, και περίμενε.

Πλησίασε στον καθρέπτη και κυττάζονταν

κ’ έσιαζε την κραβάτα του. Μετά πέντε λεπτά

του φέραν την απόδειξη. Την πήρε κ’ έφυγε.

Μα ο παλαιός καθρέπτης που είχε δει και δει

κατά την ύπαρξί του την πολυετή

χιλιάδες πράγματα και πρόσωπα

μα ο παλαιός καθρέπτης τώρα χαίρονταν,

κ’ επαίρονταν που είχε δεχτεί επάνω του

την άρτιαν εμορφιά για μερικά λεπτά.

THE MIRROR BY THE ENTRANCE

The wealthy house had in its entry way

a huge, quite old mirror;

bought at least eighty years ago.

A very handsome young man, a tailor’s employee,

(on Sundays an amateur athlete)

stood there holding a parcel. He gave it

to a member of the household, who went inside

to get a receipt. The tailor’s employee

was left alone, and waited.

He went close to the mirror and had a look

at himself and he adjusted his tie. Five minutes later

they brought him the receipt. He took it and left.

But the old mirror that had seen and seen,

during its long years of life,

thousands of things and faces;

the old mirror rejoiced now,

and felt proud that it had received

that gorgeous beauty for a few minutes.

Constantine Cavafy-Poems/Translation by Manolis Aligizakis

Κωνσταντίνος Καβάφης-Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

www.libroslibertad.ca

www.ekstasiseditions.com

Vernal Equinox–Ekstasis Editions/Εαρινή Ισημερία–ΕΝΕΚΕΝ

 Image

Siesta

 

On our hot

July bed

sweat listens to

the curtain’s undulating

monologue

 

profound communication

between animate and

inanimate beings

 

who eavesdrops

who in silence

hides his pain

 

taste the nectar

of my lips—you said

 

but leave on them no shame

albeitmyfierydesire

“Vernal Equinox” by Manolis

www.ekstasiseditions.com