Deeply rooted in
its chthonian base
this Salish Sea succumbs to
the whim of winds, imbibers of logic
the Great Spirit’s indocile children
free in their roughness, calm
in their sleep and this sea, glaucous
as it has been, radiant as it has glowed
suffers not in its attachment to earthly
depths, crevasses of the mind and
insists to adorn the tip of the painter’s
brush with its brilliance


Βαθειά ριζωμένη στη γήϊνή της
βάση, αυτή η θάλασσα
υποκλείνεται στα τερτίπια
των αγέρηδων, μίμων της λογικής
του Μεγάλου Πνεύματος
ατίθασα παιδιά, λεύτερα μέσα
στη τραχύτητά τους, ήρεμα
στον ύπνο τους κι η θάλασσα τούτη
γλαυκή καθώς έχει υπάρξει
αντανακλούσα καθώς έχει γενεί
απροσκόλλητη σε γήϊνο βάθος
ή τις πτυχές του νου, επιμένει
με τη λάμψη της να διακοσμεί
του ζωγράφου το πινέλλο

~ΧΘΟΝΙΑ ΚΟΡΜΙΑ Κορμιά, συλλογή δημιουργούμενη.Πίνακες του Ken Kirkby, ποιήματα Μανώλη Αλυγιζάκη
~CHTHONIAN BODIES, collection in the process. Paintings by Ken Kirkby, poems by Manolis Aligizakis






Why you grew so tall

oh, great fir, lonely guard

of our secrets—

asked the blades of grass—

fir gazed upward to heaven

reached by her top and said—

to look upon the crispy water

the forest canopy

the mountain peaks

to delve into the higher values

in my anchorite’s meditation

to grasp magnificence

to dwell in God’s wish

to also bend and cry

to also germinate




Γιατί τόσο πολύ ψήλωσες

περήφανέ μου έλατε

μοναχικέ φρουρέ των μυστικών μας—

ρώτησε το γρασίδι—

κι αφού ο έλατος κοίταξε

προς τον ουρανό που άγγιζε

τα πιο ψηλά κλαδιά του είπε—

για ν’ αγναντέψω την ανταύγια του νερού

τις φυλλωσιές δασόκορφου

και των βουνών τις παρυφές

για να σκεφτώ ανώτερες αξίες

σαν αναχωρητής σε διαλογισμό

ν’ αδράξω του νου το μεγαλείο

του Θεού να συναντήσω την επιθυμία

με δάκρυα επίσης να λυγίσω

και σα μια σκέψη να ξαναγεννηθώ

~Poetry by Manolis Aligizakis/Ποίηση Μανώλη Αλυγιζάκη

~Painting by Ken Kirkby/Πίνακας ζωγράφου Ken Kirkby

~From the book “MYTHOGRAPHY”/Από το βιβλίο “ΜΥΘΟΓΡΑΦΙΑ”