Yannis Ritsos//Γιάννης Ρίτσος

ritsos front cover

ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Είναι πολύ μακρινές οι γυναίκες. Τα σεντόνια τους μυρίζουν κα-
ληνύχτα.
Ακουμπάνε το ψωμί στο τραπέζι για να μη νιώσουμε πως λείπουν.
Τότε καταλαβαίνουμε πως φταίξαμε. Σηκωνόμαστε απ’ την καρέ-
κλα και λέμε:
“Κουράστηκες πολύ σήμερα” ή “άσε, θ’ ανάψω εγώ τη λάμπα”.

Όταν ανάβουμε το σπίρτο, εκείνη στρέφει αργά πηγαίνοντας
με μιαν ανεξήγητη προσήλωση προς την κουζίνα. Η πλάτη της
είναι ένα πικραμένο βουναλάκι φορτωμένο με πολλούς νεκρούς—
τους νεκρούς της φαμίλιας, τους δικούς της νεκρούς και τον δικό σου.

Ακούς το βήμα της να τρίζει στα παλιά σανίδια
ακούς τα πιάτα να κλαίνε στην πιατοθήκη κ’ ύστερα ακούγεται
το τραίνο που παίρνει τους φαντάρους για το μέτωπο.

WOMEN

Women are very distant. Their bed sheets smell
of goodnight.
They place the bread on the table so that we won’t miss them.
Then we understand we did something wrong. We get up
from the chair saying:
“You are very tired today” or “don’t worry, let me light the lamp.”

When we strike the match, she turns slowly going to
the kitchen with an inexplicable concentration. Her back
is a sad little mountain loaded with many dead –
the family dead, her dead and your death.

You hear her footsteps creaking on the old floor planks
you hear the plates crying in the plate rack and then the train
is heard carrying soldiers to the front line.
~Γιάννη Ρίτσου-ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
~Yannis Ritsos-Poems/translated by Manolis Aligizakis
http://www.authormanolis.wordpress.com
http://www.ekstasiseditions.com
http://www.libroslibertad.ca

VORTEX

vortex_cover

MATCH

Give me a match—he cried
just one match is needed
to light my fiery mind and
walking to the pulpit

he crossed himself before
taking communion
priest’s eyes rolled around
the congregation as if saying

this man doesn’t belong here
this man is not allowed

to stand before the icons
with a match in his hand and
in his other holding tight
the fuse of the dynamite

ΤΟ ΣΠΙΡΤΟ

Δώσε μου ένα σπίρτο — φώναξε
ένα μονάχα σπίρτο φτάνει
ν’ ανάψει το φλεγόμενό μου νου
και προς το ιερό πηγαίνοντας

γονάτισε κι έκανε το σταυρό του
προτού να κοινωνίσει ενώ
τα μάτια του παπά ανέλπιδα

γυρίσαν κατά το εκκλησίασμα
σα να’ λεγαν τούτος δεν κάνει εδώ
για ματαλάβωση, τούτος εδώ
ανήκει σ’ άλλον τόπο, δεν επιτρέπεται

να στέκεται μπροστά στις άγιες
εικόνες με σπίρτο στο ένα χέρι
και στ’ άλλο, στο αριστερό
του δυναμίτη το φυτίλι
~Vortex, Libros Libertad, Vancouver, BC, 2012