My sacred pebbles
I sacrifice and
my golden sand
I offer you, oh, Great Spirit

of men and beasts who
make their nights
peaceful and grace
their days with struggle
trying to define
their passing
through this life until

they come again to mark
my sand with their soles and

use the pebbles
to skip onto my surface

Τα άγια βότσαλά μου
θα θυσιάσω
και την μεταξένια μου άμμο
σου προσφέρω, Μεγάλο Πνεύμα
ανθρώπων και ζωντανών
που απολαμβάνουν ήρεμες
νύχτες και μέρες ειρηνικές
και με τον αγώνα επιβίωσης
κοσμούν και καθορίζουν
το διάβα τους στον κόσμο τούτο

να μου ξαναγυρίσουν εύχομαι
αχνάρια οι σόλες τους
στην άμμο μου να σχηματίσουν

και να πετάξουν βότσαλα
στην επιφάνειά μου κύκλους
να κάνουν ατελεύτητους

~CHTHONIAN BODIES, Paintings by Ken Kirkby, poems by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, 2015




First morning and he helped me find why

I was different
from the statue, tasty that
I was like the abalone.
incarnation and
shiny pebbles
by the shore
naked Korae with
the sweetness of fresh grapes
during the summer eve
purple colored sighs and
the lone martyr I became as
I felt indisposed to uphold
blasphemies of the pious
thus I deleted their advise
and turned inward to my roots
the depth of this path to pass

to reach my catharsis
that the north wind
claimed my carcass
but not before
I defended the holy ground
my armor
the exquisite aroma of gardenia

gills of fishes full of bubbles
and small sponges
I pulled from
the bottom of the sea
another way
to cleanse the impurities
of my soul


Πρώτο πρωί και με βοήθησε να καταλάβω

γιατί ξεχώριζα απ’ το άγαλμα
που ήμουν σαν τη πεταλίδα.
και στιλπνά βότσαλα
στην ακροθαλασσιά
γυμνές κόρες
με τη γλύκα του σταφυλιού
απόβραδο καλοκαιριού
μενεξελί στεναγμοί

ο μόνος μάρτυρας εγώ
απρόθυμος που ήμουν να κηρύττω
βλαστήμιες των θεοσεβών
κι έτσι διέγραψα τις συμβουλές τους
και στράφηκα στις ρίζες μου
του βάθους το μονοπάτι να διανύσω

για να φτάσω στη κάθαρση
που ο βοριάς
αξίωσε το πτώμα μου
μα όχι πριν
ν’ αμυνθώ το άγιο χώμα
μ’ όπλο
το υπέροχο άρωμα της γαρδένιας

σπάργανα ψαριών γιομάτα φυσαλίδες
και μικρά σφουγγάρια που έσυρα
απ’ το βυθό της θάλασσας
ήταν κι αυτό ένας τρόπος
να εξαγνίσω την ψυχή μου
απ’ όλες τις ατέλειες

~ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑ, συλλογή εν εξελίξει.
~SECOND ADVENT OF ZEUS, collection in progress.