Derek Walcott

derek_walcott

ΛΕΥΚΟΙ ΕΡΩΔΙΟΙ

ΙI

Τα πιόνια στέκονται άκαμπτα στη σκακιέρα
σαν τους ολοζώντανους από τερρακότα στρατιώτες
που με γκέμια, ασπίδες και σπαθιά στον αυτοκράτορά τους
ορκίστηκαν από μια χορωδία που έχει χάσει τη φωνή της.
Δίχως ηχώ σ’ εκείνη την καταπληκτική ανασκαφή.
Ο κάθε στρατιώτης ορκίστηκε, υποσχέθηκε
να πεθάνει για τον αυτοκράτορα, τη φυλή, το έθνος
να γίνει πιόνι στο σκακιέρα δίχως ανάσα ολόρθο
στη σκιά ή στη λαμπερή λιακάδα, πέραν των ωρών —
από πηλό σε πηλό κι ολότελα άοσμος.
Αν οι όρκοι ήταν ορατοί θα `βλεπαν τους δικούς μας,
αναλλοίωτα πιόνια στο εναλλασσόμενο φως
έξω στο γρασίδι που σημαίες τα κύματα σπάζουν
κι οι φοίνικες αντηχούν με μουσική που είναι
χρόνος υπεράνω απ’ τη σιωπή των πιονιών. Η κίνηση φέρνει την έλλειψη.
Ένα κατάμαυρο πουλί τετερίζει στις μοσχολεμονιές.

WHITE EGRETS
II

The chessmen are as rigid on their chessboard
as those life-sized terra-cotta warriors whose vows
to their emperor with bridle, shield and sword
were sworn by a chorus that has lost its voice;
no echo in that astonishing excavation.
Each soldier gave an oath, each gave his word
to die for his emperor, his clan, his nation,
to become a chess soldier, breathlessly erect
in shade or crossing sunlight, without hours —
from clay to clay and odourlessly strict.
If vows were visible they might see ours
as changeless chessmen in the changing light
on the lawn outside where bannered breakers toss
and the palms gust with music that is time’s
above the chessmen’s silence. Motion brings loss.
A sable blackbird twitters in the limes.

~WHITE EGRETS, by Derek Walcott, μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Odysseus Elytis//Οδυσσέας Ελύτης

elyths

ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ

ΜΑΡΙΝΑ

Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω
λουίζα και βασιλικό
μαζί μ’ αυτά να σε φιλήσω
και τί να πρωτοθυμηθώ.

Τη βρύση με τα περιστέρια
των Αρχαγγέλων το σπαθί
το περιβόλι με τ’ αστέρια
και το πηγάδι το βαθύ.

Τις νύχτες που σε σεργιανούσα
στην άλλην άκρη τ’ ουρανού
και ν’ ανεβαίνεις σε θωρούσα
σαν αδερφή τ’ Αυγερινού.

Μαρίνα πράσινό μου αστέρι
Μαρίνα φως του Αυγερινού
Μαρίνα μου άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού.
THE LITTLE CYCLADES

MARINA

Give me mint and basil
and verbena to smell
as with these I would kiss you
and what first would I recall

The fountain with the doves
the Archangels’ sword
the orchard with the stars
and the well so deep

The nights that I took you to a stroll
to the sky’s other side
and I’d stare at you rising
like the Morning Star’s sister

Marina my green star
Marina light of the Morning Star
Marina my wild dove
and summertime lily.

~Odysseus Elytis, translated by Manolis Aligizakis