ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ

 

Dimitris_Xorn
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ – 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1998

Το ντοκιμαντέρ της σειράς «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» ανιχνεύει την προσωπικότητα και το ταλέντο του ηθοποιού ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ. Ο θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης ΑΛΕΞΗΣ ΣΟΛΩΜΟΣ μιλάει για την γνωριμία του με τον ηθοποιό από την παιδική τους ηλικία, την πρώτη τους συνάντηση στην παιδική παράσταση «ΒΙΟΛΑΝΤΟ» και για τη συμμετοχή του στα θεατρικά δρώμενα του ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ στο Κολέγιο Αθηνών. Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ, που με προτροπή του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ είχε συμμετάσχει στην παράσταση «ΑΡΧΙΜΑΣΤΟΡΑΣ ΣΟΛΝΕΣ» του ΙΨΕΝ, περιγράφει τον άνθρωπο και φίλο ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ. Η ΛΕΛΑ ΦΙΛΙΠΟΥ, αδερφή της πρώτης συζύγου του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ, μιλάει για τη σχέση του ηθοποιού με την ΡΙΤΑ ΦΙΛΙΠΟΥ. Ο συμπρωταγωνιστής του σε πολλές θεατρικές παραστάσεις ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΓΛΕΡΗΣ περιγράφει το μεγαλείο του ηθοποιού ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ και σημειώνει ότι ο ρόλος του Τρελού στην παράσταση «ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΝΥΧΤΑ» και του ΡΙΧΑΡΔΟΥ Β”, ύφαναν τη σχέση του ΧΟΡΝ με τον θεατρικό συγγραφέα ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ.
Ο ηθοποιός αφηγείται περιστατικά που έζησε από κοντά στα παρασκήνια των θεάτρων με τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ. Η ηθοποιός ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ διηγείται με λεπτομέρεια την πρώτη τους συνάντηση. Ο ηθοποιός και φίλος του, ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΙΣΑΑΚΙΔΗΣ, μιλάει για τις εξαίρετες συζητήσεις τους στο εξοχικό του μαζί με τον ποιητή ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ, ενώ παρουσιάζει άγνωστες πλευρές του χαρακτήρα του ηθοποιού. Ο ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΙΣΑΑΚΙΔΗΣ περιγράφει την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στα καμαρίνια πριν από κάθε παράσταση. Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ περιγράφει τις πρόβες του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ, μιλάει για την σχέση τους και τον χαρακτηρίζει ευγενή άνθρωπο.
Σε αποσπάσματα από παλαιότερη εκπομπή του ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟΥ, ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ περιγράφει τα ανάμεικτα συναισθήματα που του προκαλούν οι παραστάσεις, την εμπειρία της διαδικασίας των εξετάσεων στο Εθνικό Θέατρο και τη σχέση του με την ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ. Προβάλλονται αποσπάσματα από τις ταινίες «ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑΤΑ» και «ΚΑΛΠΙΚΗ ΛΙΡΑ» του Γ.ΤΖΑΒΕΛΛΑ, «ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ» και «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΞΥΠΝΗΜΑ» του ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ, «ΑΛΙΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ» του ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΑΡΙΟΥ και «Η ΑΘΗΝΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ» του ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΚΟΝΙΤΣΙΩΤΗ.
Ακούγονται αποσπάσματα από θεατρικές παραστάσεις στις οποίες πρωταγωνιστούσε ο μεγάλος ηθοποιός, προβάλλεται απόσπασμα από την παράσταση «ΤΙΜΩΝ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ», το οποίο είναι ενδεικτικό της υποκριτικής ικανότητάς του και τέλος ακούγεται το τραγούδι «ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ» από την παράσταση «ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ», που ερμήνευσε ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ. Έτος παραγωγής 2005.
Δείτε περισσότερα στο http://www.ert-archives.gr
http://www.cantusfirmus.blogspot.com

GEORGE SEFERIS-COLLECTED POEMS

George Seferis_cover

ACTORS

We put up theaters and take them down
wherever we may find ourselves
we put up theaters and set the stage
yet our destiny always wins and

it sweeps them as it sweeps us
the actors and the actors’ director
the prompter and the musicians
scattered to the five hasty wings.

Flesh, mats, woods, make-up
rhymes, emotions, peplos, jewellery
masks, sunsets, wails, and yelling
and exclamations and sun risings

thrown amongst us in disarray
(where are we going? where are you going?)
exposed nerves over our skin
like the stripes of a zebra or an onager

naked and airy, dry and burning
(when were we born? when they buried us?)
and stretched like the strings
of a lyre that always buzzes. Look also

at our hearts; a sponge
dragged on the street and the bazaar
drinking the blood and the bile
of the tetrarch and of the thief

~Middle East, 1943

“George Seferis-Collected Poems”, translated by Manolis Aligizakis, Libros libertad, 2012
Book was short-listed at the National Greek Literary Awards, category translation, the highest Greek poetry recognition.

ΘΕΑΤΡΙΝΟΙ

Στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε
όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε
στήνουμε θέατρα και σκηνικά,
όμως η μοίρα μας πάντα νικά

και τα σαρώνει και μας σαρώνει
και τους θεατρίνους και το θεατρώνη
υποβολέα και μουσικούς
στους πέντε ανέμους τους βιαστικούς.

Σάρκες, λινάτσες, ξύλα, φτιασίδια,
ρίμες, αισθήματα, πέπλα, στολίδια,
μάσκες, λιογέρματα, γόοι και κραυγές
κι επιφωνήματα και χαραυγές

ριγμένα ανάκατα μαζί μ’ εμάς
(πες μου που πάμε; πες μου που πας;)
πάνω απ’ το δέρμα μας γυμνά τα νεύρα
σαν τις λουρίδες ονάγρου ή ζέβρα

γυμνά κι ανάερα, στεγνά στην κάψα
(πότε μας γέννησαν; πότε μας θάψαν;)
και τεντωμένα σαν τις χορδές
μιας λύρας που ολοένα βουίζει. Δες

και την καρδιά μας∙ ένα σφουγγάρι,
στο δρόμο σέρνεται και στο παζάρι
πίνοντας το αίμα και τη χολή
και του τετράρχη και του ληστή.

Μέση Ανατολή, Αύγουστος ’43

Cloe and Alexandra/Χλόη και Αλεξάνδρα

Cloe and Alexandra_cover_aug265

Στον κινηματογράφο (Χλόης Κουτσουμπέλη)

 

Θα φορώ το καινούργιο κόκκινο παλτό.

Θα φοράς γαλάζιο πουκάμισο και τζην.

Θα παίζει μία από τις αγαπημένες μας ταινίες

τον εραστή ή την Καζαμπλάνκα

ή το Χιροσίμα αγάπη μου.

Εγώ θα κλαίω όπως πάντα.

Εσύ θα μου φιλάς το μέσα ηφαίστειο της παλάμης.

Θα μου χαιδεύεις τα μαλλιά

πολύ απαλά για να μην σπάσουν

επειδή μία μνήμη θροίζει στο μυαλό σου

πως το έχουμε ζήσει όλο αυτό

και πριν, παλιά,

στην Βιέννη αρχές του αιώνα

στην Κων/πολη σε έναν τεκέ

ή ακόμα πιο πίσω σε έναν κήπο.

Το χέρι σου δεν θα αγγίζει το κορμί μου

θα είναι απλώς κομμάτι του

όπως ο ομφαλός

ή μία μοίρα.

Κι έτσι καθισμένοι

ο ένας δίπλα στον άλλο

μέσα στο απόλυτο σκοτάδι

μέσα στο απόλυτο πλήθος

μέσα στο απόλυτο τώρα

θα κολυμπήσουμε μαζί

ο ένας μες στον άλλο.

Και όταν η μαύρη φάλαινα τελικά μας καταπιεί

κοίτα θα πούμε

εκείνη την ημέρα πήγαμε κινηματογράφο.

 

At the Movie Theater (Cloe Koutsoubelis)

I’ll wear the new red overcoat.

You will wear your blue shirt and jeans.

One of our favored films will be shown

the ‘Lover’ or “Casablanka’

or “Hiroshima my Love”.

I shall cry as always.

You’ll kiss the volcano of my palm.

You’ll caress my hair

softly that it won’t break because

a memory fluttering in your mind

that we’ve lived these events

in the past, back then

in Vienna, beginning of the century

in a teke in Konstantinoupoli

or even behind a garden.

Your hand won’t touch my body

it’ll simply be part of it

like the phallus

or one of the Fates

and that way sitting

next to each other

in complete darkness

among all these people

precisely in the now

we’ll swim together

inside each other.

And finally when the black whale swallows us,

look, we shall say,

that day we went to the movie.

 

ΤΟ ΓΥΜΝΟ ΖΕΥΓΑΡΙ (Αλεξάνδρας Μπακονίκα)

Χάθηκε στην πυκνή βλάστηση
να βρει δρομάκι για τη θάλασσα.
Εμείς σταθήκαμε ψηλά και περιμέναμε.
Ανέβηκε λαχανιασμένος:
«Πάμε παρακάτω, η πλαγιά
είναι απότομη
αλλά ήταν φίνοι, ήταν ωραίοι,
ακάλυπτοι ανάμεσα στα δένδρα
ένα σώμα οι δυο τους,
ενωμένοι.
Σαν πολύτιμο τρόπαιο
της πιο αθώας εξερεύνησης,
μας έδειξε αργότερα το ζευγάρι,
όταν κατέβηκε κι αυτό στην αμμουδιά.

THE NAKED COUPLE (Alexandra Bakonika)

He got lost in the lush verdure
trying to find a path to the sea.
We stood somewhere higher and waited.
He climbed back up huffing:
‘Let’ s go further, the slope here
is steep.’
but they were fine, beautiful,
uncovered among the trees
one body the two of them,
joined together.

Like a valued trophy
of the most innocent exploration
he pointed to us the couple later on
when they as well descended to the beach.

~Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

~Translation Manolis Aligizakis